Uzasadnienie
III SA/Łd 1188/17
P. P. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów.
Postanowieniem z 5 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd administracyjny w Łodzi odrzucił skargę. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy, załączając formularz "PPF".
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólne z bratem. Wskazał, że jest właścicielem mieszkania o powierzchni 17,18 m2. Nie posiada żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Odnośnie do informacji o dochodach wyjaśnił, iż obecnie utrzymuje się wraz z bratem z dochodów z tytułu umów o dzieło. Wskazał, że ponosi wraz bratem koszty bieżącego utrzymania, które istotnie przekraczają uzyskiwane dochody. Do wniosku załączył zaświadczenie o dochodach wystawione przez urząd skarbowy, z którego wynika, że w roku 2016 uzyskał dochód w kwocie 55 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego i pozostającego z nim we wspólnym gospodarstwie domowym brata. W praktyce utrzymują się oni z niewielkich dochodów z umów o dzieło. Jak wyjaśnił skarżący, ponosi wraz bratem koszty bieżącego utrzymania, które istotnie przekraczają uzyskiwane dochody.
W tej sytuacji, w ocenie referendarza, wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, zwrotu wydatków, czy ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
a.l.