Uzasadnienie
K. K. w dniu 10 stycznia 2018 wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] wydane w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o skreśleniu z listy uczestników studiów doktoranckich. Przedmiotowa skarga została wniesiona w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem platformy ePUAP i opatrzona podpisem elektronicznym. Skarga nie została podpisana przez skarżącego własnoręcznie.
Zarządzeniami z dnia 12 lutego 2018 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków wniesionej skargi poprzez podpisanie skargi bądź też nadesłanie jej podpisanego egzemplarza oraz uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Odpis powyższych zarządzeń został doręczony skarżącemu w dniu 2 marca 2018 r. (k. 13 akt sądowych).
Wykonując powyższe w dniu 5 marca 2018 r. skarżący uiścił na rachunek bankowy sądu kwotę 200 zł tytułem wpisu sądowego od wniesionej skargi.
Ponadto pismem procesowym z dnia 5 marca 2018 r. ustanowiony przez skarżącego profesjonalny pełnomocnik przedłożył do akt sprawy poświadczony za zgodność z oryginałem odpis skargi K. K. z dnia 10 stycznia 2018 r., wniesionej w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego podpisem elektronicznym. Złożony dokument nie został podpisany przez skarżącego osobiście. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego złożył pełnomocnictwo procesowe do reprezentowania skarżącego w niniejszym postępowaniu, dowód uiszczenia należnego wpisu sądowego oraz dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) – dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Natomiast stosownie do treści art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W rozpatrywanej sprawie wobec doręczenia stronie skarżącej w dniu 2 marca 2018 r. odpisu zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego wniesionej skargi poprzez podpisanie wniesionej skargi bądź nadesłanie jej podpisanego egzemplarza, termin do usunięcia wskazanego braku rozpoczął swój bieg w dniu 3 marca 2018 r. i upłynął w dniu 9 marca 2018 r. Pomimo pouczenia skarżącego o skutkach niewykonania zarządzenia z dnia 12 lutego 2018 r., w zakreślonym terminie strona nie usunęła braku skargi.
Wprawdzie w dniu 5 marca 2018 r. ustanowiony przez skarżącego profesjonalny pełnomocnik przedłożył do akt sprawy poświadczony za zgodność z oryginałem odpis wniesionej przez K. K. w dniu 10 stycznia 2018 r. skargi, złożonej w formie dokumentu elektronicznego i opatrzonego podpisem elektronicznym, jednakże dokument ten nie został podpisany przez skarżącego własnoręcznie. Tym samym należało uznać, że strona skarżąca nie uzupełniła w zakreślonym terminie braku formalnego skargi.
Wskazać bowiem należy, że stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a., które w niniejszej sprawie nie występują. Z uwagi na treść powyżej powołanego przepisu uznać należy, że w aktualnie obowiązującym stanie prawnym, w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym, w rozumieniu art. 3 pkt 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 570) jest niedopuszczalne. Zasadność powyższego stanowiska potwierdza uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2014 r., I OPS 10/13 (publ. www.cbois.nsa.gov.pl).
Ponadto, co należy podkreślić wzywając do uzupełnienia braku formalnego przedmiotowej skargi sąd zobowiązał skarżącego do jej podpisania lub też złożenia jej podpisanego egzemplarza, a nie jak to uczynił pełnomocnik skarżącego, do nadesłania odpisu wniesionej skargi poświadczonej za zgodność z oryginałem.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
R.T.