Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 t.j.) w związku art. 17 § 1, art. 18 oraz art. 59 u.p.e.a. (Dz. U. 2012 r. poz. 1015 ze m.) po rozpoznaniu zażalenia K. D. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] nr [...] w sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 3 września 2007r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] w dniu 3 września 2007 r. wystawił na małżonków P. i K. [...] tytuł wykonawczy nr [...] obejmujący zaległość z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. w wysokości 64.407,20 zł. Podstawę wystawienia przedmiotowego tytułu wykonawczego stanowiła decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 2 listopada 2006 r nr [...] określająca zobowiązanie podatkowe ww. podatników w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. w wysokości 65 695,00 zł.
Organ egzekucyjny w celu realizacji m.in. przedmiotowego tytułu wykonawczego w dniu 19 września 2007 r. skierował zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie skarżącego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego pracodawcą tj. do Komendy Wojewódzkiej Policji w [...]
Odpis powyższego tytułu wykonawczego wraz z ww. zawiadomieniem P.D. odebrała w dniu 8 października 2007 r. Z kolei dłużnikowi zajętej wierzytelności ww. zawiadomienie zostało doręczone w dniu 25 września 2007r.
W piśmie z dnia 25 lutego 2013 r. skarżący zwrócił się o "zaprzestanie dokonywania czynności egzekucyjnych z wynagrodzenia". Wskazał, że w lipcu 2012 r. uprawomocnił się wyrok Sądu Rejonowego w [...] II Wydziału Karnego uniewinniający P. B. (wcześniej D.) od czynu określonego w art. 56 § 2 k.k.s. Zdaniem strony ustały przesłanki prawne i faktyczne do prowadzenia postępowania egzekucyjnego, albowiem podstawą tytułu prawnego do prowadzenia egzekucji przeciwko skarżącemu i jego byłej małżonce było orzeczenie, które w następstwie prawomocnego wyroku uniewinniającego uczyniło tytuł wykonawczy za nieważny.
Postanowieniem opatrzonym datą [...] organ I instancji, na podstawie art. 123 § 1 k.p.a. w związku z art. 18 oraz 59 u.p.e.a., odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego [...]. W uzasadnieniu organ egzekucyjny zakwestionował podniesioną przez stronę argumentację dotyczącą niewymagalności przedmiotowego zobowiązania. Zauważył bowiem, iż w dniu 2 listopada 2006 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] wydał decyzję określającą zobowiązanie podatkowe P. i K. D. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. Dyrektor Izby Skarbowej w [...] po rozpatrzeniu wniosku zobowiązanych o stwierdzenie nieważności ww. decyzji z dnia 2 listopada 2006r., odmówił stwierdzenia nieważności tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w dniu 15 października 2008r. oddalił skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...]. Organ uznał, że wszelkie decyzje administracyjne określające zobowiązanie podatkowe stały się prawomocne.
W odniesieniu do przedstawionego przez stronę wyroku Sądu Rejonowego w [...] II Wydział Karny sygn. akt [...] organ wskazał, że nie dotyczy on kwestii powstania zobowiązania podatkowego, a jedynie rozstrzyga kwestię odpowiedzialności karnej skarbowej P. B. i nie może stanowić podstawy prawnej do umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie przedmiotowego postanowienia i rozstrzygnięcie zgodnie z wnioskiem o umorzenie postępowania, zarzucając, że jest ono "bezpodstawne i bezzasadne oraz wewnętrznie niespójne, sprzeczne a nadto nie uwzględniające wszystkich okoliczności w przedmiotowej sprawie i narażające skarżącego na niepowetowane straty szkody". Skarżący zaznaczył, że sąd karny badał szerzej sprawę niż organy podatkowe, co wynika zresztą z treści uzasadnienia wyroku, jak również szerzej niż czynił to Wojewódzki Sąd Administracyjny. Podkreślił, że Sąd w sentencji ww. wyroku wskazał, że nie ma podstaw prawnych i faktycznych do uznania winy tak w aspekcie umyślności i nieumyślności, a związku z tym wydał wyrok uniewinniający.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ powołał się na treść art. 59 u.p.e.a. Organ wskazał, że postępowanie egzekucyjne w administracji oraz postępowanie karne skarbowe są dwoma niezależnymi od siebie postępowaniami.
Pierwsze z nich prowadzone jest przez organ egzekucyjny w oparciu o przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Z kolei wykładnię dla drugiego z ww. wymienionych postępowań stanowią przepisy Kodeksu Karnego Skarbowego z dnia 10.09.1999r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 186 t.j.).
Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 3 § 1 u.p.e.a., egzekucję administracyjną stosuje się do obowiązków określonych w art. 2 (w tym w szczególności podatków), gdy wynikają one z decyzji lub postanowień właściwych organów, albo - w zakresie administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego - bezpośrednio z przepisu prawa, chyba że przepis szczególny zastrzega dla tych obowiązków tryb egzekucji sądowej. W analizowanej sprawie podstawę wystawienia tytułu wykonawczego z dnia 3 września 2007r. nr [...] stanowiła decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 2 listopada 2006 r. określająca zobowiązanie Państwa P. i K. D. z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003r.
Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, że toczyło się postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 2 listopada 2006r., które zakończyło się odmową stwierdzenie nieważności. Wyrokiem z dnia 15 października 2008r. sygn. akt I SA/Łd 662/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę złożoną przez zobowiązanych na rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 10 kwietnia 2008 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. Powyższy wyrok Sądu stał się prawomocny. W tej sytuacji organ odwoławczy uznał, że prowadzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] jest zasadne.
Odnosząc się do przedstawionego wyroku karnego sygn. akt [...] Dyrektor Izby Skarbowej w [...] wskazał, że nie dotyczy on okoliczności powstania zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003r., a jedynie rozstrzyga kwestię winy popełnienia przez P. B. (wcześniej D.) czynu zabronionego z art. 56 § 2 k.k.s. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie nie znajduje zastosowania pogląd zaprezentowany przez zobowiązanego zarówno we wniosku, jak i zażaleniu, że wydanie przez sąd karny wyroku spowodowało ustanie przesłanek prawnych i faktycznych do prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska skarżącego o naruszeniu przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] ogólnych zasad postępowania administracyjnego. Organ egzekucyjny po zbadaniu okoliczności sprawy, rozpatrzył wniosek zobowiązanego o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Postanowienie w ww. sprawie zostało skutecznie doręczone zobowiązanemu w dniu 25 marca 2013 r. Aanaliza zaskarżonego rozstrzygnięcia wykazała, że zawiera ono wszystkie elementy określone w art. 124 ww. ustawy, a w tym uzasadnienie prawne rozstrzygnięcia oraz uwzględnia stan faktyczny w oparciu o materiał dowodowy zebrany w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego w tej sprawie.
W skardze z dnia 28 października 2013 r. K. D. wniósł o uchylenie postanowień organów administracji I i II instancji oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] oraz Dyrektora Izby Skarbowej w [...], które obciążają skarżącego finansowo, zarzucając naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej. Zdaniem strony wydane postanowienia są bezpodstawne, bezzasadne oraz wewnętrznie niespójne. Skarżący szczegółowo opisał stan faktyczny związany z wydaniem decyzji wymiarowej organu I instancji z dnia 2 listopada 2006 r. i wskazał na bezprawność prowadzenia egzekucji. Podkreślił, że nie brał udziału w postępowaniu określającym zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. Skarżący powołał się na wyrok Sądu Rejonowego [...] II Wydział Karny sygn. [...] uniewinniający byłą żonę od popełnienia czynu z art. 56 § 2 k.k.s. – podanie nieprawdy w zeznaniach podatkowych za 2003 r. Podkreślił, że wyrok ten jest wiążący dla organów podatkowych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga K. D. jest niezasadna.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 powołanej ustawy).
Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl natomiast przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego niezależnie od podnoszonych w skardze zarzutów, jednakże tylko w granicach sprawy, w której skarga została wniesiona.
Oceniając wydane w sprawie rozstrzygnięcie przy zastosowaniu powyższych kryteriów Sąd uznał, że postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 26 września 2013 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 25 marca 2013 r. (w treści omyłkowo wskazano datę "25.03.2012") w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec K.D. jest zgodne prawem.
We wniosku z dnia 25 lutego 2013 r. skarżący wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 3 września 2007 r. nr [...] obejmującego zaległość z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. Tytuł wykonawczy wystawiony został na małżonków P. i K. D., natomiast podstawę jego wystawienia stanowiła decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 2 listopada 2006 r. Formułując opisane żądanie skarżący podkreślił znaczenie wyroku Sądu Rejonowego w [...] II Wydziału Karnego z dnia 19 czerwca 2012 r. sygn. [...], uniewinniającego byłą żonę P. B. (obecnie) od zarzutu popełnienia czynu z art. 56 § 2 k.k.s. Zdaniem skarżącego, powyższy fakt przesądza o spełnieniu przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego, albowiem ustalenia przyjęte przez sąd karny mają bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiocie zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych i wymagalność dochodzonej należności.
Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy przypomnieć należy, że katalog przesłanek stanowiących podstawę do umorzenia postępowania egzekucyjnego określa przepis art. 59 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 105 t.j. ze zm.). Postępowanie egzekucyjne umarza się (§ 1):
- 1) jeżeli obowiązek został wykonany przed wszczęciem postępowania;
- 2) jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał;
- 3) jeżeli egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa;
- 4) gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego lub gdy egzekucja nie może być prowadzona ze względu na osobę zobowiązanego;
- 5) jeżeli obowiązek o charakterze niepieniężnym okazał się niewykonalny;
- 6) w przypadku śmierci zobowiązanego, gdy obowiązek jest ściśle związany z osobą zmarłego;
- 7) jeżeli egzekucja administracyjna lub zastosowany środek egzekucyjny są niedopuszczalne albo zobowiązanemu nie doręczono upomnienia, mimo iż obowiązek taki ciążył na wierzycielu;
- 8) jeżeli postępowanie egzekucyjne zawieszone na żądanie wierzyciela nie zostało podjęte przed upływem 12 miesięcy od dnia zgłoszenia tego żądania;
- 9) na żądanie wierzyciela;
- 10) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach.
Postępowanie egzekucyjne może być umorzone w przypadku stwierdzenia, że w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnej nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne (§ 2).
Analizując treść powyższych przesłanek Sąd podziela stanowisko organów administracji, że w przedmiotowej sprawie nie zachodziła sytuacja opisana w przepisie art. 59 § 1 i 2 u.p.e.a., która mogłaby stanowić podstawę do umorzenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Jak wynika z unormowań ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postępowanie egzekucyjne prowadzone jest w oparciu o konkretny tytuł wykonawczy i służy wykonaniu obowiązku wskazanego w tym tytule. Dla możliwości dochodzenia zobowiązania pieniężnego w drodze egzekucji administracyjnej konieczne jest istnienie zobowiązania określonego na konkretnej podstawie prawnej i w konkretnej kwocie.
Zatem, gdy egzekwowany obowiązek wynika z decyzji administracyjnej konieczne jest w tytule wykonawczym powołanie tej decyzji. Postępowanie egzekucyjne może być prowadzone tak długo, jak długo tytuł ten zachowuje swoją aktualność, tj. jak długo egzekwowana na jego podstawie należność znajduje podstawę w orzeczeniu wskazanym w tytule.
Ze znajdującego się w aktach sprawy tytułu wykonawczego nr [...] (k. 11-17 akt admin.) wynika, że podstawę jego wystawienia stanowiła decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 2 listopada 2006 r. ustalająca wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. w kwocie 65.695 zł. (k. 2-6 akt admin.). Decyzja ta została doręczona stronie w dniu 6 listopada 2006 r. (k. 1 akt admin.) Niewątpliwie prawidłowo w dniu 8 października 2007 r. doręczono P. i K. D. zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie u dłużnika zajętej wierzytelności będącego pracodawcą wraz z odpisem tytułu wykonawczego (k. 19 akt admin.).
Wobec tego, wbrew zarzutom skargi skarżący brał udział w prowadzonym postępowaniu wymiarowym jak i egzekucyjnym, miał możliwość wniesienia zarzutów i kwestionowania obowiązku określonego tytułem wykonawczym. Decyzja z dnia 2 listopada 2006 r. jest ostateczna. W rozpoznawanej natomiast sprawie dotyczącej odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego nie zachodzi żadna z przesłanek opisanych w treści art. 59 u.p.e.a. W rezultacie na akceptację zasługuje stanowisko organów egzekucyjnych, że w sprawie niniejszej brak było podstaw do umorzenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącego.
Odnosząc się natomiast do wyroku Sądu Rejonowego w [...] II Wydziału Karnego z dnia 19 czerwca 2012 r. sygn. [...] wskazać należy, że nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącego. Wyrokiem tym uniewinniono P. B. oskarżoną o to, że podała nieprawdę w zeznaniu podatkowym PIT-36 za 2003 r. P. i K. D. złożonym w Urzędzie Skarbowym w [...] w dniu 17 marca 2004 r., przez co uszczupliła podatek dochody od osób fizycznych (...) – to jest o czyn określony w art. 56 § 2 k.k.s. (k. 22-29 akt admin.). Jak bowiem słusznie przyjął Dyrektor Izby Skarbowej i co wynika z ugruntowanej w tej mierze linii orzeczniczej sądów administracyjnych, podzielanej także przez tut. Sąd, wynik postępowania karnego nie przesądza o zakresie zobowiązań podatkowych podatnika.
W konsekwencji nie może również w sposób bezpośredni wpływać, jak tego domaga się skarżący, na toczące się postępowanie egzekucyjne, mające na celu wykonanie tych zobowiązań. Wbrew stanowisku skarżącego, istotne znaczenie ma w tym przypadku podkreślana przez Dyrektora Izby Skarbowej odmienność obu tych trybów postępowania. Jak słusznie wskazał organ odwoławczy, w postępowaniu karnym skarbowym pociąga się do odpowiedzialności sprawcę przestępstwa lub wykroczenia skarbowego i wymierza karę za popełniony czyn. Natomiast celem postępowania egzekucyjnego jest wyegzekwowanie należności podatkowej, w tym przypadku określonej w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 2 listopada 2006 r. Odmienny merytorycznie jest zakres tych postępowań i ich cel.
Sąd podziela stanowisko wyrażone w wyroku WSA w Opolu z dnia 21 listopada 2012 r. sygn. I SA/Op 255/12, że w postępowaniu egzekucyjnym nie ocenia się kwestii odpowiedzialności karnej podatnika, a więc faktu, czy brał on udział, czy też nie, w popełnieniu przestępstwa, gdyż są to kwestie dla tego postępowania obojętne. W wyroku tym Sąd zauważył również, że organ egzekucyjny po otrzymaniu tytułu wykonawczego jest zobowiązany do prowadzenia postępowania egzekucyjnego, a przy tym, stosownie do art. 29 § 1 u.p.e.a., nie jest on uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Pogląd taki wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 grudnia 1998r. sygn. III SA 1418/97 (publ. Baza orzeczeń CBOIS). Co do zasady nie zajmuje się więc – bo nie ma do tego kompetencji – badaniem samej decyzji, z której egzekwowany obowiązek wynika. W trakcie prowadzenia takiego postępowania organ egzekucyjny może wykonywać jedynie takie czynności, na jakie zezwalają mu przepisy prawa.
Z powyższego wynika, że akcentowana przez skarżącego okoliczność dotycząca niespójności ustaleń faktycznych przyjętych przez organ w wydanej decyzji wymiarowej z wynikami postępowania sprawie karnoskarbowej nie mogła być przedmiotem oceny organów egzekucyjnych w rozpatrywanej sprawie. Wydanie przez sąd karny wyroku uniewinniającego, nie skutkuje uchyleniem decyzji podatkowej i nie ma znaczenia dla rozpoznawanej tu sprawy, której przedmiotem nie są kwestie związane z prawidłowością wymiaru podatku, lecz dotyczące toku postępowania egzekucyjnego.
Zauważyć także należy, że zgodnie z art. 11 p.p.s.a ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego, co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd administracyjny. Moc wiążącą dla sądu administracyjnego mają jedynie ustalenia co do popełnienia przestępstwa, zawarte w prawomocnym wyroku skazującym, przy czym zaznaczyć należy, iż sąd administracyjny jest związany sentencją skazującego wyroku karnego, natomiast nie jest związany ustaleniami zawartymi w uzasadnieniu tegoż wyroku (por. wyrok NSA z dnia 19 września 2012 r., sygn. akt I FSK 1461/11, z dnia 19 września 2012 r., sygn. akt II OSK 517/11 z 19 czerwca 2012 r.). Skoro wiążące znaczenie dla sądu administracyjnego ma tylko wyrok skazujący sądu karnego, to tym samym ustalenia wydanego w postępowaniu karnym wyroku uniewinniającego nie wiążą z mocy art. 11 p.p.s.a. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Reasumując, Sąd stwierdza, że egzekwowany obowiązek został określony zgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji z dnia 2 listopada 2006 r. Skoro zatem w sprawie nie wystąpiły przyczyny umorzenia postępowania egzekucyjnego, o których mowa w art. 59 § 1 u.p.e.a., to zasadnie Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji odmawiające żądaniu skarżącego. Prawidłowo przy tym przyjęto, że wynik zakończonego wobec skarżącego postępowania karnego nie miał wpływu na bieg postępowania egzekucyjnego.
Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że instytucja umorzenia postępowania egzekucyjnego ma na celu jego zakończenie z przyczyn natury formalnej, gdy w danej, konkretnej sytuacji zaistniałej w jego toku wykonanie obowiązku przez zobowiązanego jest niemożliwe lub niedopuszczalne.
Sytuacją taką nie jest uniewinnienie byłej żony skarżącego w postępowaniu karnym. Negowanie przez skarżącego z tej przyczyny na etapie egzekucji administracyjnej istnienia i wymagalności obowiązku zapłaty podatku akcyzowego, nałożonego w trybie art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej, tj. w drodze decyzji, wymaga uprzedniego wyeliminowania tej decyzji z obrotu prawnego. Nadto, jak już wyżej wskazano, w ramach postępowania egzekucyjnego nie można badać okoliczności związanych z postępowaniem wymiarowym, czy też innymi postępowaniami (por. wyrok NSA z dnia 24 lipca 2012 r. sygn. akt II FSK 62/11, Lex nr 1244370).
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.
ab/