Uzasadnienie
III SA/Łd 1234/15
B.K. i Z.K. (dalej skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi skarżący sformułowali wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia do kosztów sądowych, przedkładając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe. Skarżący utrzymują się z emerytur w wysokości łącznej 1.835,40 zł. Są właścicielami domu o powierzchni ok. 100 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 3,31 ha. Nie posiadają żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Jak wyjaśnili, oboje są schorowani i wydają ok. 400 zł miesięcznie na leki i zapewnienie świadczeń zdrowotnych. Wskazali także na szereg innych wydatków bieżących - wyżywienie, opłaty mieszkaniowe (energia elektryczna, gaz, woda), koszty opału, podatki, które wyliczyli na kwotę łaczna ok. 1.000 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżących, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Dochody gospodarstwa domowego skarżących zamykają się kwotą ok. 1.800 zł. Z tych dochodów skarżący pokrywają bieżące wydatki i koszty utrzymania, w tym opłaty mieszkaniowe, zakup leków w związku z wykazanymi schorzeniami. Koszty te łącznie wyliczyli na ok. 1.400 zł. Nie posiadają przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych.
Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżących jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego może w istotnym stopniu wpłynąć na ich sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że skarżący nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
U.K.