Uzasadnienie
M. W. wniósł skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [....] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Od skargi uiścił tytułem wpisu sądowego kwotę 400zł.
Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2016 r., III SA/Łd 1261/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowił o zwrocie na rzecz skarżącego – M. W. nadpłaconej kwoty uiszczonej tytułem wpisu sądowego, w wysokości 200 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U.z 2012r. poz. 270, ze zm.), zwanej dalej ppsa, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a o sprostowaniu może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, ale która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste pomyłki, przy czym chodzi jedynie o omyłki sądu, a nie o omyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia daty, sygnatury, znaku zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski może polegać np. na przekręceniu jakiejś nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu, niewłaściwym użyciu czy wreszcie błędzie gramatycznym, błąd rachunkowy zaś polega na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych.
Oczywista omyłka wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. W żadnym razie sprostowanie orzeczenia nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (zob. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 486 i n. czy W. Chróścielewski, J.P.Tarno, Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sadami administracyjnymi, Warszawa 2004, s. 488). W doktrynie podkreśla się, iż sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia (zob. W. Siedlecki [w:] B. Dobrzański, W. Siedlecki, Komentarz do kpc, s. 548 i postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982r., I PZ 7/82, OSNCP 1982, z. 10, poz. 155).
W niniejszej sprawie w treści postanowienia z dnia 20 stycznia 2016r., w wierszu siedemnastym od góry, na skutek oczywistej omyłki błędnie wpisano słownie kwotę przypadającą do zwrotu. Zamiast "dwieście" wpisano "dwieście dwadzieścia dwa". Nie budzi jednakźe wątpliwości, że skoro należny wpis sądowy wynosił 200zł, a skarżący uiścił kwotę 400 zł tytułem wpisu sadowego, to nadpłacony wpis wynosi 200 zł, nie zaś 220 zł.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
d.j.