Uzasadnienie
Zastępca Dyrektora [...] Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i
Autostrad działający z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w W. zatwierdził w całości bez zmian klauzulą rozpatrzenia nr [...] w dniu [...], wnioskowany przez stronę – A. w W.- Oddział [...] w N. i A. projekt stałej organizacji ruchu pn. " Projekt stałej organizacji ruchu na potrzeby lokalizacji znaków E-22b prowadzących do Zespołu Pałacowo-Parkowego w N. i Parku Romantycznego w A. w ciągach dróg powiatowych (DP 1322, DP 2714E) i krajowych (DK 92, DK 70, A2)", dotyczącego ustawienia znaków samochodowych szlaków turystycznych wskazujących dojazd do obiektów na samochodowym szlaku turystycznym E-22b - takich jak: Zespół Pałacowo Parkowy w N. i Park Romantyczny w A., zlokalizowanych w pasie dróg krajowych Nr 70, Nr 92 położonych na terenie województwa [...], z następującymi uwagami:
- - uzgodnienie lokalizacji znaków E-22b przedstawionych na Arkuszu 1 i 2 zlokalizowanych w pasie autostrady A-2 w km 397+140 i 397+910, będzie możliwe po nowelizacji rozporządzeń z zakresu znaków i sygnałów drogowych,
- - montaż znaków E-22b i ich dokładna lokalizacja w terenie powinna odbywać się w obecności pracownika GDDKiA Oddział w Ł. Rejon w Ł. Na ww. czynność skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosło Muzeum Narodowe w W. – Oddział Muzeum w N. zaskarżając ją w części dotyczącej klauzuli 4080.190.2017.3 mws stwierdzającej możliwość uzgodnienia lokalizacji znaków E-22b przedstawionych na Arkuszu 1 i 2 zlokalizowanych w pasie autostrady A2 w km 397+140 oraz w km 397+910 po nowelizacji rozporządzeń z zakresu znaków i sygnałów drogowych wraz z obowiązkiem ponownego złożenia do Oddziału GDDKiA projektu stałej organizacji ruchu z proponowaną lokalizacją znaków E-22b.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 t.j. ze zm.) właściwy do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie zostało zaskarżone.
Siedziby oraz obszary właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje rozporządzenie Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.).
Wojewódzkie sądy administracyjne zobowiązane są z urzędu przestrzegać swej właściwości miejscowej. Powyższe oznacza to, że przed dokonaniem oceny dopuszczalności skargi sądy te w pierwszej kolejności zobowiązane są ustalić, czy są właściwe miejscowo do rozpatrzenia danej sprawy. Zgodnie natomiast z treścią art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że przedmiotem kierowanej przez stronę skargi jest czynność dokonana przez Zastępcę Dyrektora Łódzkiego Oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad działającego z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w W. Jak wynika z treści art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j.
Dz. U. z 2017 r. poz. 2222 ze zm.) Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach dróg krajowych. Zgodnie z art. 18a ust. 1 tej ustawy, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad realizuje swoje zadania przy pomocy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Stosownie zaś do art. 18a ust. 2, w skład Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad wchodzą, z zastrzeżeniem ust. 3a, oddziały w województwach.
Mając na uwadze powyższe regulacje należy uznać, iż nie stanowi organu administracji Oddział Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, jak również w konsekwencji organem tym nie jest Dyrektor tego oddziału ani jego Zastępca. Oddział jest jedynie komórką organizacyjną Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, będącej centralnym urzędem administracji rządowej, obsługującym Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad (art. 18a ust. 1 i 2 ustawy o drogach publicznych oraz § 1,3 i 5 Statutu Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, stanowiącego załącznik do zarządzenia nr 5 Ministra Infrastruktury z dnia 29 marca 2002 r., w sprawie nadania statutu Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad; opubl. Dziennik Urzędowy Ministra Infrastruktury nr 3, poz. 8; ze zm.). Dyrektor Oddziału GDDKiA oraz jego Zastępca są jedynie pracownikami aparatu pomocniczego Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, wydającymi decyzje administracyjne bądź dokonującymi określonych czynności z upoważnienia GDDKiA.
Powyższe oznacza, iż tego rodzaju decyzja lub czynność stanowi de facto działanie ww. organu, jako centralnego organu administracji rządowej, a nie Dyrektora Oddziału bądź Jego Zastępcy (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2014 r., sygn. II OZ 1166/14, Lex nr 1656105).
Mając powyższe na uwadze, należało przyjąć, że skarżący wnosząc skargę na przedmiotową czynność w sposób wadliwy skierował ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w sytuacji w której kwestionowana czynność stanowi w istocie działanie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad to właściwość sądu administracyjnego należy oceniać przy uwzględnieniu siedziby właśnie tego organu, która znajduje się w Warszawie. Stosownie zaś do treści § 1 pkt 13 powołanego wyżej rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r., właściwym do rozpatrzenia sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Z powyższych względów na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
d.j.