Uzasadnienie
III SA/Łd 1286/15
Z. W. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej w G. z [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie usytuowania na terenie miasta G. miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. W treści skargi sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia do kosztów sądowych, przedkładając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Utrzymują się ze świadczeń ZUS - emerytury skarżącego w kwocie 670 zł oraz renty jego żony w kwocie 636 zł oraz z dochodów z tytułu najmu pawilonu handlowego – dochód 915 zł. Są właścicielami domu o powierzchni 188 m2 posadowionego na działce o powierzchni 1088 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 1,7 ha. Nie posiadają żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Skarżący wskazał na fakt ponoszenia wydatków bieżących (m.in. wyżywienie, leki, energia elektryczna, opał, podatki, opłaty za rtv i telefon), które – jak wyliczył – w praktyce przekraczają uzyskiwane dochody.
Powyższe informacje o stanie majątkowym i finansach gospodarstwa domowego skarżącego znalazły potwierdzenie w przekazanych na żądanie referendarza dokumentach, w tym wyciągach z rachunków bankowych, zaświadczeniach z ZUS i decyzjach podatkowych.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego i jego żony, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Dochody gospodarstwa domowego zamykają się kwotą ok. 2.200 zł. Z tych dochodów skarżący pokrywają bieżące wydatki i koszty utrzymania, w tym opłaty związane z utrzymaniem domu, wyżywieniem, lekami i podatkami, które w praktyce przekraczają osiągane dochody. Nie posiadają przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł.
Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną w jego gospodarstwie domowym. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.