Uzasadnienie
T. G. wniósł skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów i budynków. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 6 lutego 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł i oddalił wniosek w pozostałym zakresie.
W sprzeciwie skarżący wyjaśnił, że występował o całkowite, a nie częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Podkreślił, że wykazał swój dochód zaświadczeniem z dnia 17 stycznia 2014 r. Skarżący zaznaczył, że na wezwanie Sądu przedstawił dodatkowe dokumenty, m.in. zaświadczenie z ARiMR o wysokości dopłat, które tylko częściowo rekompensują konieczność utrzymania standardów europejskich oraz kopie rachunków za media. Podniósł, że ponosi duże koszty w związku z dojazdami do pracy.
Skarżący wniósł o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 3 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł i oddalił wniosek w pozostałej części. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono w dniu 7 marca 2014 r.
Zarządzeniem z dnia 24 marca 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Skarżący odebrał przedmiotowe wezwanie w dniu 27 marca 2014 r.
W dniu 31 marca 2014 r. do Sądu wpłynął wniosek T. G. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych złożony na urzędowym formularzu PPF.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżący był zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł (k. 2). Do uiszczenia tej opłaty wezwano skarżącego w dniu 2 stycznia 2014 r. Po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy ponowne wezwano go do uiszczenia wpisu sądowego zgodnie z treścią postanowienia – w wysokości 100 zł. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 27 marca 2014 r.
Wobec powyższego ostatecznie termin do uiszczenia wpisu biegł do dnia 3 kwietnia 2014 r. W tym terminie wymagany wpis sądowy nie został uiszczony. Zamiast tego skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Oceniając zaistniałą sytuację faktyczną należy zauważyć, że po zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy sąd ma obowiązek, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., ponownie wezwać stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 marca 2012 r. (sygn. akt II GZ 95/12, publ. Baza orzeczeń CBOIS), jeżeli strona skarżąca po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a.
Powyższe stanowisko Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela.
Należy zatem w konsekwencji uznać, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do skarżącego po wydaniu prawomocnego postanowienia, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia dla toczącego się postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2010 r., II FZ 115/10) Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w sytuacji, gdy sąd wydał uprzednio prawomocne postanowienie w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu. Odmienne procedowanie mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie - skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty (por. postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2010 r., II FSK 621/09, z dnia 22 lipca 2010 r. sygn. akt II FSK 1349/10).
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, nie może wywrzeć skutku, którego oczekuje skarżący. Kwestia przyznania skarżącemu prawa pomocy była przedmiotem oceny Sądu w postanowieniu z dnia 3 marca 2014 r. Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, mimo że dokonane w terminie wskazanym w wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i z tej przyczyny nie ma wpływu na bieg terminu określonego w zarządzeniu Sądu wzywającego do uiszczenia wpisu. Na stronie ciążył - wynikający z prawomocnego postanowienia z dnia 3 marca 2014 r. - obowiązek uiszczenia części wpisu od skargi – w wysokości 100 zł, ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy został w całości rozpoznany tym postanowieniem, a termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w czasie określonym w wezwaniu. Skoro wpis nie został uiszczony, skargę należało odrzucić.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w postanowieniu.
k.p.