Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 listopada 2007 roku Wojewoda Ł. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchwalenia Statutu Sołectw na terenie Gminy [...].
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy [...] poinformowała, że uchwałą z dnia [....] Nr [...] uchylono zaskarżoną uchwałę z dnia [...] oraz zmieniającą ją uchwałę z dnia [...] Nr [...]. W związku z powyższym, organ administracji wniósł o umorzenie postępowania w sprawie.
Zarządzeniem z dnia 1 lutego 2008 roku wezwano stronę skarżącą do wypowiedzenia się, czy w związku z uchyleniem przez Radę Gminy [...] zaskarżonej uchwały, podtrzymuje wniesioną skargę czy też skargę cofa.
Pismem z dnia 7 lutego 2008 roku Wojewoda [...] cofnął skargę wnosząc o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z treści cytowanego przepisu wynika ogólna zasada, na mocy której skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą i ewentualna rezygnacja z rozpoznania skargi przez Sąd, jest co do zasady dla Sądu wiążąca. W przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki, które skutkowałyby koniecznością uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 ustawy).
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w postanowieniu.
TG