Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 13/15

Uzasadnienie

K. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r., [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [...] r., nr [...] wydaną w przedmiocie określenia K. S. prowadzącej działalność gospodarczą "A." w W, zobowiązania w podatku akcyzowym za maj 2009 r. w kwocie 3 306 zł.

Następnie pismem procesowym z dnia 3 kwietnia 2015 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadminstracyjnego do czasu rozstrzygnięcia przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości pytania prejudycjalnego.

Obecny na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2015 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w Ł. oświadczył, że przyłącza się do wniosku skarżącej o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W myśl przepisu art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.

Z powyższego wynika, że podstawową przesłanką zawieszenia postępowania sądowego jest zgodny wniosek wszystkich stron zmierzający do uzyskania orzeczenia sądu o zawieszeniu postępowania. Ponadto określenie "sąd może zawiesić postępowanie" oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa.

W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, iż zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na zgodny wniosek stron tego postępowania jest dopuszczalne i nie prowadzi do obejścia prawa. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy bowiem od wyniku postępowania toczącego się przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości, w związku z pytaniem prejudycjalnym zawartym w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 562/14/WE o następującej treści:

1. - "czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 – 15 u.p.a.?
2. - "czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe?
3. - "czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.? ".

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, odpowiedzi na przytoczone wyżej pytania, mogą mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, z uwagi na tożsamość problemu prawnego, dotyczącego możliwości stosowania stawki podatku akcyzowego przewidzianej w art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a. jako tzw. "stawki sankcyjnej" w związku z przepisami ust. 5 i ust. 14 – 16 art. 89 u.p.a.

Ponadto zdaniem Sądu, zasada szybkości postępowania sądowego powinna ustąpić pierwszeństwa w realiach niniejszej sprawy zasadzie jednolitości oraz stabilności orzecznictwa sądowego. Zawieszenie postępowania sądowego jest nadto zgodne z zasadą ekonomiki procesowej, gdyż pozwala uniknąć szeregu potencjalnie zbędnych czynności do czasu rozstrzygnięcia spraw prejudycjalnych, które mają istotne znaczenie dla kontroli legalności zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 126 p.p.s.a. zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne.

e.o.