Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł., po rozpoznaniu odwołania A. S.A. w W., na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. 2017 r., poz. 201 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. T. z dnia [...] r. nr [...]określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc październik 2013 r.
W skardze A.S.A. w W. zarzuciła:
- 1. naruszenie art. 120 Ordynacji podatkowej w zw. z naruszeniem 187 § 1, 197 § 1, 210 § 4 Ordynacji podatkowej polegające na przeprowadzeniu postępowania podatkowego z naruszeniem powyższych przepisów procedury, co doprowadziło do naruszenia zasad legalizmu,
- 2. naruszenie art. 121 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 180 § 1 oraz art. 187 § 1, 191, 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez rozpatrzenie wszystkich niejasności czy też wątpliwości dotyczących stanu faktycznego na niekorzyść strony, niewyjaśnienie istotnych dla sprawy okoliczności, nie odniesienie się w treści uzasadnienia skarżonej decyzji do wszystkich dowodów zebranych w sprawie,
- 3. naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 180 § 1 oraz art. 187 § 1, 191, 210 §4 Ordynacji podatkowej poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w sposób niepełny przejawiające się w nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego, niewyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności w sprawie, selektywnego potraktowania zebranego materiału dowodowego, nieodniesienie się w skarżonej decyzji do całego zebranego materiału dowodowego, niepowołania dowodu z opinii biegłego w sytuacji, gdy ocena zebranego materiału dowodowego wymagała wiadomości specjalnych,
- 4. naruszenie art. 120 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 20 o Służbie Celnej poprzez dokonanie bezprawnej klasyfikacji towaru
- 5. naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 11, ustawy o podatku akcyzowym poprzez uznanie, że przepisy te mają zastosowanie w niniejszej sprawie,
- 6. naruszenia art. 89 ust. 2c ustawy o podatku akcyzowym poprzez uznanie, że przepisy te nie mają zastosowanie w niniejszej sprawie.
Spółka wniosła o uchylenie decyzji I i II instancji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Na rozprawie w dniu 22 marca 2018 r. pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia spraw o sygn. akt III SA/Łd 1036/17 i III SA/Łd 1133/17. Pełnomocnik organu przyłączył się do wniosku o zawieszenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl przepisu art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
Z powyższego wynika, że podstawową przesłanką do zawieszenia postępowania jest zgodny wniosek wszystkich stron zmierzający do uzyskania orzeczenia sądu o zawieszeniu postępowania. Ponadto określenie "sąd może zawiesić postępowanie" oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa.
W niniejszym stanie faktycznym Sąd uznał, iż zawieszenie postępowania na zgodny wniosek wszystkich stron jest dopuszczalne i nie prowadzi do obejścia prawa.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie na podstawie art. 126 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
e.o.