Uzasadnienie
III SA/Łd 130/11
Pismem z dnia 23 lutego 2011 r. J. K. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Następnie w dniu 15 kwietnia 2011 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, załączając urzędowy formularz "PPF".
W uzasadnieniu wniosku podniósł, że legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Jedyne źródło dochodu stanowi renta z tytułu niezdolności do pracy. Skarżący wskazał także na ponoszone wydatki związane z utrzymaniem lokalu mieszkalnego – czynsz (390,69 zł); energia elektryczna (106,86 zł), gaz (27,13 zł), telefon (25 zł), opłata roczna z tytułu wieczystego użytkowania (158,30 zł), podatek od nieruchomości (50 zł). Wskazał także na ponoszone wydatki na leczenie i zakup leków oraz wskazał na narastające koszty opłat z tytułu użytkowania mieszkania. Podniósł także, że nie otrzymał żadnej pomocy finansowej od gminy.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Na dochody skarżącego składa się: renta z tytułu niezdolności do pracy w wysokości 728,18 zł oraz dodatek pielęgnacyjny - 186,71 zł, co daje łączny dochód w kwocie 914,89. Skarżący, zgodnie ze złożonym oświadczeniem, dysponuje lokalem mieszkalnym o powierzchni 47,08 m2 oraz prawem wieczystego użytkowania (5,2%) działki gruntu. Skarżący posiada akcje (12 sztuk) ZPDz "A." S.A. o wartości nominalnej 120 zł. Nie posiada natomiast żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest odmowa przyznania dodatku mieszkaniowego. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. a) wskazywanej ustawy. Tym samym wniosek skarżącego w tym zakresie nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzysta on już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych.
Z tego względu postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 1 postanowienia).
Z kolei jak wynika z art. 262 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 252 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż skarżący utrzymuje się jedynie z dochodów z tytułu świadczenia rentowego z tytułu niezdolności do pracy w wysokości 728,18 zł oraz dodatku pielęgnacyjnego w kwocie 186,71 zł, co daje łączny dochód w kwocie 914,89 zł. Skarżący nie posiada przy tym żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych, nie osiąga także dodatkowych dochodów. Z osiąganego dochodu ponosi natomiast bieżące koszty utrzymania, w tym związane z utrzymaniem lokalu mieszkalnego – czynsz (390,69 zł); energia elektryczna (106,86 zł), gaz (27,13 zł), telefon (25 zł), opłata roczna z tytułu wieczystego użytkowania (158,30 zł), podatek od nieruchomości (50 zł). Istotne jest także, że skarżący jest osobą niepełnosprawną, w związku z czym ponosi podwyższone wydatki na leczenie i zakup leków.
W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, w szczególności kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Przede wszystkim należy mieć w tym zakresie na uwadze miesięczny dochód w gospodarstwie domowym skarżącego oraz jego stan zdrowia.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a) oraz art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.