Uzasadnienie
W dniu 11 lutego 2008 roku T. W. wniosła skargę na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania Z. W.. Skargę wniesiono za pośrednictwem Wojewody [...], który jak wynika z akt sprawy postanowieniami z dnia [...] odmówił T. W. przywrócenia terminu do złożenia odwołania od wskazanej na wstępie decyzji Prezydenta Miasta [...] oraz stwierdził uchybienie terminu do wniesienia tegoż odwołania.
W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 12 marca 2008 roku wezwano skarżącą do uzupełnienia braków skargi poprzez jednoznaczne wyjaśnienie, czy skarga ta dotyczy decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] w czy też postanowień Wojewody [...] z dnia [...]. Jednocześnie pouczono skarżącą, że brak odpowiedzi na powyższe wezwanie w terminie 7 dni skutkować będzie uznaniem, że skarga dotyczy decyzji. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 17 marca 2008 roku.
Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na przesłane jej wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu albowiem przed jej wniesieniem nie został wyczerpany administracyjny tok instancji.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cytowanej ustawy).
Stosownie do treści art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.), od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (art. 127 § 2 ustawy).
Analizując stan faktyczny sprawy na tle zacytowanych wyżej przepisów prawa, Sąd stwierdza, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała środków zaskarżanie jakie służyły jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] jest bowiem decyzją organu I instancji. Skarżąca wprawdzie wniosła odwołanie od powyższej decyzji jednakże z uchybieniem terminu do jego wniesienia, czego wyrazem są postanowienia Wojewody [...] odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzające uchybienie terminu do jego wniesienia. Postanowienia te są postanowieniami ostatecznymi, wydanymi w toku odrębnego od kwestii samego wymeldowania postępowania, zmierzającego do rozstrzygnięcia kwestii terminowości wniesienia środka odwoławczego.
W tym stanie rzeczy należy przyjąć, iż skarżąca nie wyczerpała dostępnych środków prawnych w administracyjnym toku instancji, a tym samym nie dopełniła warunku dopuszczalności skargi wskazanego w art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dla dopuszczalności skargi konieczne było skuteczne wniesienie odwołania od decyzji organu I instancji i dopiero merytoryczna decyzja organu odwoławczego w przedmiocie wymeldowania mogłaby podlegać ocenie sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w postanowieniu.
TG.