Uzasadnienie
III SA/Łd 14/17
Wyrokiem z 28 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę P. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) z [...] (znak [...] UNP: [...]) w przedmiocie oddalenia zarzutów zgłoszonych na postępowanie egzekucyjne z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia. Wyrok jest prawomocny od 22 lipca 2017 r.
Pismem z 19 lutego 2018 r. (k. 216) skarżący wniósł sporządzoną osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem ww. orzeczenia.
Zarządzeniem z 5 marca 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do sprecyzowania w terminie 7 dni czy pismo skarżącego z 19 lutego 2018 r. jest wnioskiem o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku czy też skargą o wznowienie postępowania (k. 225). Powyższe wezwanie pełnomocnik odebrał 13.03.2018 r. Na powyższe nie udzielił jednak odpowiedzi.
W dniu 15 marca 2018 r. skarżący przedłożył pismo, w którym wyjaśnił, w odpowiedzi na wezwanie do sprecyzowania pisma z 19 lutego 2018 r., iż jest ono skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku WSA w Łodzi z 28 lutego 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 14/17 (k. 235).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 285a § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.] skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Jednocześnie skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od jego uprawomocnienia się (art. 285f § 1 ustawy p.p.s.a.). Skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 285f § 3 p.p.s.a.).
Przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna z przyczyny mającej charakter nieusuwalny, bowiem została wniesiona z naruszeniem art. 175 § 1 i § 3 pkt 1 ustawy p.p.s.a. w zw. z art. 285f § 3 i art. 285b ustawy p.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych także przez doradcę podatkowego. Wymóg ten nie dotyczy sytuacji, kiedy skargę taką wnosi Prokurator Generalny lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Pomimo zatem tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego, skarga ta została sporządzona osobiście przez P. M., co narusza powyższą przesłankę, w konsekwencji czyniąc ją niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 178 w zw. z art. 285l oraz art. 285a § 1 i art. 175 § 1 i § 3 w zw. z art. 285f § 3 ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
R.T.