Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...]., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. w zw. z art. 33 § 1 pkt 6, art. 17 § 1 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 599 ze zm.), dalej u.p.e.a., po rozpatrzeniu zażalenia M. W. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...]., nr [...] o umorzeniu, jako bezprzedmiotowego, postępowania w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 18 października 2007r., Nr [...], utrzymał zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy.
W dniu 27 grudnia 2016r. pełnomocnik skarżącej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]. Zarzucając naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. w zw. z art. 33 § 1 pkt 6 u.p.e.a., poprzez utrzymanie w mocy postanowienia w sprawie umorzenia, z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania w sprawie wniesionych zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr SM 6/1452/07, w sytuacji gdy zarzut niedopuszczalności egzekucji z przyczyn przedmiotowych znajdował zastosowanie w niniejszej sprawie i powinien zostać rozpatrzony merytorycznie, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie.
W dniu 10 kwietnia 2017r. do akt sprawy wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika skarżącej z dnia 7 kwietnia 2017r., w którym działając w oparciu o treść art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 718 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., oświadczył, że cofa skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...]. o umorzeniu postępowania w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W niniejszej sprawie w piśmie procesowym z dnia 7 kwietnia 2017r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że cofa skargę. W ocenie sądu w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy decyzji dotkniętych wadą nieważności.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. O kosztach postępowania orzeczono zaś stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. e.o.