Uzasadnienie
W dniu 6 marca 2008 roku J. C. – S. wniosła skargę na orzeczenie Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uniewinnienia lekarza od zarzutu naruszenie Kodeksu Etyki Lekarza poprzez niewłaściwy transport chorego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści art. 3 § 1 i 2 pkt 1 - 8 tej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje i postanowienia - pkt 1 i 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3).
Ponadto zaskarżalne są inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu - pkt 8.
Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę.
Jak już wskazano, z treści przedmiotowej skargi wynika, że J. C. – S. wniosła skargę na orzeczenie Naczelnego Sądu Lekarskiego w przedmiocie uniewinnienia lekarza od zarzutu naruszenie Kodeksu Etyki Lekarza poprzez niewłaściwy transport chorego.
Działalność Naczelnego Sądu Lekarskiego regulowana jest przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 roku o izbach lekarskich (Dz.U. Nr 30, poz. 158 ze zm.). Stosownie do treści art. 41 ustawy członkowie samorządu lekarzy podlegają odpowiedzialności zawodowej przed sądami lekarskimi za postępowanie sprzeczne z zasadami etyki i deontologii zawodowej oraz za naruszenie przepisów o wykonywaniu zawodu lekarza. Sprawy odpowiedzialności zawodowej lekarzy rozpatrują okręgowe sądy lekarskie i Naczelny Sąd Lekarski (art. 46 ustawy).
Zgodnie z treścią art.
- 42. ust. 1 ustawy, sąd lekarski może orzekać następujące kary:
- 1) upomnienie,
- 2) nagana,
- 3) zawieszenie prawa wykonywania zawodu lekarza na okres od sześciu miesięcy do trzech lat,
- 4) pozbawienie prawa wykonywania zawodu.
Lekarzowi ukaranemu przez Naczelny Sąd Lekarski w II instancji karą wymienioną w ust. 1 pkt 3 i 4 przysługuje prawo wniesienia odwołania do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania obwinionego sądu apelacyjnego - sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem (art. 42 ust. 2 ustawy).
Dodatkowe regulacje odnośnie przebiegu postępowania wynikają z przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 26 września 1990 r. w sprawie postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy (Dz.U. Nr 69, poz. 406). Z treści § 55 rozporządzenia wynika, że orzeczenie Naczelnego Sądu Lekarskiego, wydane w II instancji, umarzające postępowanie, uniewinniające obwinionego lekarza lub skazujące go na karę upomnienia albo nagany, staje się prawomocne z chwilą ogłoszenia.
Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika w sposób jednoznaczny, że jedynie orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego o zawieszeniu prawa wykonywania zawodu lekarza na okres od sześciu miesięcy do trzech lat lub o pozbawieniu prawa wykonywania zawodu podlegają zaskarżeniu do sądu, przy czym sądem właściwym jest sąd powszechny.
Ponadto, stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy, w sprawach nie uregulowanych w ustawie do postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego. Stwierdzić zatem należy, że Naczelny Sąd Lekarski nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a do postępowania w sprawie odpowiedzialności zawodowej lekarzy nie mają zastosowania przepisy ustawy kodeks postępowania administracyjnego. Działalność ta nie podlega zatem kontroli sądów administracyjnych.
W konsekwencji powyższego, przedmiot niniejszej sprawy nie spełnia przesłanek określonych w art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sprawa objęta skargą nie jest sprawą o charakterze administracyjnym. Orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy nie mieszczą się w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.
TG.