Uzasadnienie
III SA/Łd 142/16
Wyrokiem z 31 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił w części zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] oraz w części poprzedzającą ją decyzję Zakładu z [...]
Uprzednio skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 7 marca 2016 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. delegowała do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie adwokat K. T.-L.
Skargę kasacyjną od wyroku WSA w Łodzi z 31 marca 2016 r. wniósł Zakład Ubezpieczeń Społecznych, natomiast adwokat K. T.-L., w imieniu skarżącego, sporządziła i wniosła – pismem z 9 czerwca 2016 r. - odpowiedź na złożoną skargę kasacyjną, wnosząc jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając, iż koszty te nie zostały opłacone przez mocodawcę w całości ani w części.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata obowiązujące w dacie wnoszenia odpowiedzi na skargę uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tj. Dz.U. z 2015 r., poz. 1801) [dalej: rozporządzenie].
W § 21 ust. 1 rozporządzenia, zostały wskazane czynności procesowe, za które przysługuje zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu.
Z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, należy się pełnomocnikowi z urzędu, między innymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.
Przepis ten stanowi jednocześnie, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka ta wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 %, nie mniej jednak niż 240 zł.
W myśl natomiast § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2 – 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do dyspozycji § 4 ust. 2 rozporządzenia ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.
Stosownie zaś do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie" wynosi 240 zł.
Ponadto w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Jednocześnie w związku z tym, że przepisy rozporządzenia nie określają stawki minimalnej wynagrodzenia adwokata za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną, należało analogicznie przyjąć stawkę ustaloną za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 maja 2004 r., FSK 80/04, uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 listopada 2012 r., FPS 4/12).
W niniejszej sprawie adwokat K. T.-L. została ustanowiona pełnomocnikiem skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym w I instancji.
Jak wynika z akt sprawy, pomoc udzielona skarżącemu, za którą należy się pełnomocnikowi wynagrodzenie, polegała na sporządzeniu i wniesieniu odpowiedzi na skargę kasacyjną organu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 31 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 142/16.
Z tych też względów, w rozpoznawanej sprawie stosownie do treści § 4 ust. 1 i ust. 2 powoływanego rozporządzenia, mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy (stopień jej zawiłości) należało ustalić opłatę w wysokości ½ opłaty maksymalnej wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, czyli ½ opłaty wynoszącej 240 zł, co stanowi kwotę 120 zł (1/2 x 240 zł). Kwota 240 zł stanowi bowiem opłatę maksymalną obliczoną jako 50% kwoty 480 zł, co wynika z treści § 21 ust. 1 pkt pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c. Stawkę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%), co w konsekwencji daje kwotę 147,60 zł.
Wobec powyższego, uwzględniając wniosek pełnomocnika skarżącego, stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) i pkt 2 lit. b) oraz § 4 ust. 1 i ust. 2 oraz ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu oraz na podstawie art. 205 § 2 i art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
Z uwagi na to, że zostały spełnione warunki, uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi ustanowionemu w ramach prawa pomocy kosztów udzielonej pomocy prawnej, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia, postanowiono, jak w sentencji.
a.l.