Uzasadnienie
III SA/Łd 147/16
K. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2007.
Postanowieniem z 9 marca 2016 r. przyznano jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi ponad kwotę 25 zł. Skarżąca uiścił w związku z tym żądny wpis w kwocie 25 zł. Następnie postanowieniem z 15 czerwca 2016 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Uprzednio, wyrokiem z 10 maja 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę.
W dniu 4 lipca 2016 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od wyroku tutejszego sądu z 10 maja 2016 r. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca załączyła formularz "PPF".
Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe z dwójką dzieci oraz rodzicami. Na dochody w gospodarstwie domowym skarżącej składają się dochody z tytułu umowy o pracę skarżącej w wysokości 2.000 zł oraz emerytury rodziców skarżącej w łącznej kwocie 2.620 zł. Córka skarżącej jest właścicielką domu, w którym mieszka rodzina oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni 3,5 ha. Skarżąca wykazała posiadanie oszczędności w kwocie 2.000 zł. Podała także, że ponosi koszty opału w kwocie 430 zł, energii elektrycznej – 200 zł, gazu – 50 zł, wody – 40 zł, paliwa – 400 zł, zakupu paliwa do samochodu dla córki skarżącej – 150 zł, telefonów – 250 zł, leków – 300 zł, korepetycji syna – 120 zł, podatku od nieruchomości, budynków i ubezpieczeniu domu – 97 zł. Koszty wyżywienia, ubrań, środków czystości określiła na kwotę ponad 1.200 zł. Reguluje również raty kredytu (110 zł) i pożyczki w pracy (200 zł).
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącej, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Dochody gospodarstwa domowego skarżącej (pięcioosobowa rodzina) zamykają się kwotą ok. 4.620 zł, co daje ok. 900 zł na jednego członka rodziny. Z tych dochodów rodzina skarżącej pokrywa bieżące wydatki i koszty utrzymania, w tym opłaty mieszkaniowe, zakup leków, podatki. Koszty te łącznie wyliczyli na ok. 4.000 zł.
Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącej jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego może w istotnym stopniu wpłynąć na ich sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że skarżąca nie jet w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.