Postanowienie WSA w Łodzi z 6 kwietnia 2005 r., III SA/Łd 151/05

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III

Rozpoznanie

w dniu 6 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego oraz ustalenia wysokości opłat postanawia: odrzucić skargę.

Skład

Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski

Uzasadnienie

W dniu 12 stycznia 2005 r. doręczono J.K. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] znak: [...] zezwalającą skarżącemu na zajęcie jezdni i zieleńca oraz ustalającą opłatę za zajęcie pasa drogowego w wysokości 14.787,50 zł. Decyzja ta zawierała pouczenie, iż skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieść należy za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. W dniu 8 lutego 2005 r. J.K. złożył w Urzędzie Miasta w S. skargę na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Prezydent Miasta S. przekazał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. skargę J.K. w dniu 16 lutego 2005 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270) skargę wnosi się w terminie 30 dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W myśl przepisu art. 58 § 1 pkt. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W sprawie niniejszej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. doręczono skarżącemu w dniu 12 stycznia 2005 r. J.K. złożył odwołanie od tej decyzji w dniu 8 lutego 2005 r. w Urzędzie Miasta S. Jego skarga przekazana została do właściwego organu – jakim w tym wypadku było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. - w dniu 16 lutego 2005 r., a więc 4 dni po upływie 30- dniowego terminu przeznaczonego na złożenie odwołania. W tym stanie rzeczy skarga była spóźniona i jako taka podlegała odrzuceniu.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji postanowienia.