Uzasadnienie
W dniu 7 listopada 2005 r. A sp. z o.o. w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. nr [...] z dnia [...] w części dotyczącej szczegółów dotyczących wartości celnej towaru oraz kwoty wynikającej z długu celnego, a także w części dotyczącej określenia kwoty niedoboru należności wynikających z długu celnego i powiadomienia dłużnika o zarejestrowaniu kwoty uzupełniającej długu celnego.
Pismem procesowym z dnia 23 lutego 2007 r. skarżąca cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania wywołanego jej wniesieniem oraz o zwrot połowy wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – powołanej dalej jako p.p.s.a. (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, co oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministarcyjnego. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie zachodzi, co oznacza, że cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.