Uzasadnienie
W dniu 5 lutego 2008 roku J. K. wniosła za pośrednictwem Wójta Gminy w O. skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Wójta Gminy w O. nr [...] z dnia [...], w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów. W uzasadnieniu, podnosząc zarzut naruszenia art. 249, art. 271 i art. 231 Kodeksu karnego oraz art. 222 i art. 251 Kodeku postępowania cywilnego, skarżąca wskazała, iż domaga się przywrócenia prawa własności działki o powierzchni 0.18 ha zgodnie z aktem własności ziemi nr [...] z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wymienia niewyczerpanie przez wnoszącego skargę środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 powołanej ustawy).
W tym kontekście trzeba zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy).
Oznacza to, że możliwość rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny istnieje dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie administracyjny tok instancji. Uprzednie wyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia wynika z faktu, że sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie naruszają zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest skarga na decyzję Wójta Gminy w O. nr [...] z dnia [...], znak [...], w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów. Od decyzji tej, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem, stronie przysługiwało prawo wniesienia odwołania do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji.
Z akt sprawy wynika tymczasem, iż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. nie prowadził postępowania w przedmiocie odwołania J. K. od decyzji Wójta Gminy w O. z dnia [...]. Powyższe oznacza, że nie ma w obrocie prawnym ostatecznej decyzji właściwego organu II instancji, na którą zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przysługiwałaby skarga do sądu.
W sytuacji gdy przedmiotem skargi strona czyni decyzję, co do której nie wyczerpano administracyjnego toku instancji, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.
a.ł.