Uzasadnienie
Dyrektor Izby Celnej w Ł., działając na podstawie art.123 kpa w zw. z art.64 § 1 pkt 4 i § 6 oraz art.64c § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U Nr 125, poz.1368/ oraz art.2621 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny /Dz.U z 2001 r. Nr 75, poz.802 ze zm./ - postanowieniem z [..] odmówił zwrotu kosztów postępowania egzekucyjnego.
Podał, że Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. decyzją z dnia [..] roku wezwał P. W. do zapłaty należności celnych wymierzonych tą decyzją. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [..], nr [..] To oznacza, że decyzja wymieniona stała się ostateczna, weszła do obrotu prawnego i podlegała wykonaniu.
Stwierdził, że zgodnie z art.40 ust.1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U Nr 74, poz. 368 ze zm./ wniesienie skargi do NSA nie wstrzymuje wykonania decyzji lub zawieszenia czynności.
Z uwag na fakt, że postępowanie egzekucyjne było prowadzone na podstawie prawomocnego i podlegającego wykonaniu rozstrzygnięcia, zgodnie z obowiązującym prawem, a ustawodawca przewidział, że zwrot pobranych kosztów egzekucyjnych za dokonane czynności może nastąpić jedynie w przypadku niespełnienia tej przesłanki.
P. W. w zażaleniu na to postanowienie podniósł, że wymieniona decyzja została uchylona jako niezgodna z prawem przez Dyrektora Izby Celnej w Ł. w dniu [..]
Dyrektor Izby Celnej w Ł. postanowieniem z dnia [..]. nr [..] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Podniósł dodatkowo, że koszty egzekucyjne, których domaga się strona powstały nie w związku z decyzją, która została uchylona, ale w związku z tym, że dłużnik nie uregulował w terminie zobowiązania z niej wynikającego, co spowodowało konieczność przymusowego dochodzenia zapłaty kwot z ostatecznej i wykonalnej wówczas decyzji.
Pełnomocnik P. W. w skardze na to postanowienie wniósł o jego uchylenie wobec naruszenia art.64 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Organ administracyjny nie odniósł się bowiem do przesłanek określonych w tym przepisie.
Organ administracyjny wniósł o oddalenie skargi, wyjaśniając w jakich okolicznościach doszło do wydania decyzji będącej podstawą pobrania kosztów egzekucyjnych, a następnie jej uchylenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U Nr 153, poz.1269/ Sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem.
Oznacza to, że Sąd bada legalność zaskarżonego postanowienia, czy jest ono zgodne z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Decyzja zaś lub postanowienie, stosownie do art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz.1270/, podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd stwierdził, że doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art.64c § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. /Dz.U z 2002 r., Nr 110, poz.968 ze zm./, jeżeli po pobraniu od zobowiązanego z tytułu należności egzekucyjnych okaże się, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem, należności te wraz z naliczonymi od dnia pobrania odsetkami ustawowymi, organ egzekucyjny zwraca zobowiązanemu,, a je żeli niezgodne z przepisami ustawy wszczęcie i prowadzenie egzekucji spowodował wierzyciel, obciąża nimi wierzyciela.
Zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie nie odnosi się w żaden sposób do przesłanek zwrotu należności egzekucyjnych określonego w powyższym przepisie. Organ w rozstrzygnięciu nie ocenił zasadności żądania skarżącego w świetle uchylenia decyzji, która była podstawą wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Nie wyjaśnił, dlaczego nie można zastosować art.64c § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, mimo że stosownie do art.107 § 2 kpa w zw. z art.126 kpa i art.18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ma obowiązek ustalenia stanu faktycznego i wyjaśnić podstawę prawną rozstrzygnięcia.
Dla oceny wniosku skarżącego na tle art.64c § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ powinien również wziąć pod uwagę, że zarówno upomnienie jak i tytuł wykonawczy nie przesłano P. W., ale A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością.
Z tych też względów Sąd na postawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c w zw. z art.135 i art.200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.