Uzasadnienie
III SA/Łd 158/10
Pismem z dnia 18 lutego 2010 r. R. P. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie wymeldowania. Skarżący uiścił wymagany w sprawie wpis od skargi w kwocie 100 zł.
Wyrokiem z dnia 26 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. W dniu 1 czerwca 2010 r. skarżący złożył wniosek o doręczenie mu odpisu wyroku wraz uzasadnieniem, a następnie – po wezwaniu do uiszczenia opłaty za odpis wyroku – stosowną opłatę w wysokości 100 zł uiścił.
W dniu 30 czerwca 2010 r. skarżący złożył natomiast wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał jedynie, że od trzech lat nie uzyskuje dochodów, a ponadto jest osobą schorowana. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z nim syn J. P. Skarżący nie jest właścicielem domu, mieszkania, dysponuje natomiast nieruchomością rolną o powierzchni 1 ha. Zgodnie z oświadczeniem, nie uzyskuje żadnych dochodów. Nie posiada także żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 marca 2002 r. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek skarżącego, Referendarz sądowy miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w szczególności fakt, iż nie uzyskuje on obecnie żadnych dochodów, nie wykazał także faktu posiadania żadnego majątku o wartości powyżej 3.000 euro.
W świetle przedstawionych powyżej informacji o stanie majątkowym skarżącego – wysokości osiąganych bieżących dochodów, mając na uwadze, że skarżący pokrył już część kosztów, do których uiszczenia był zobligowany w niniejszej sprawie, w ocenie referendarza sądowego, skarżący nie jest już w stanie ponieść dodatkowych kosztów, w szczególności kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w sprawie. Ewentualna konieczność poniesienia takich dodatkowych kosztów mogłaby stanowić nadmierne obciążenie finansowe dla skarżącego.
Zauważyć przy tym należy, że wpis od skargi w niniejszym postępowaniu oraz opłata za odpis wyroku z uzasadnieniem zostały przez skarżącego uiszczone w prawidłowej wysokości. Sam wniosek natomiast o przyznanie prawa pomocy, skarżący złożył w dniu 30 czerwca 2010 r., tj. już po uiszczeniu wskazanych kosztów sądowych. Istotny jest w tym względzie, że wniosek taki wywiera skutki prawne od daty jego wniesienia, nie obejmuje zatem zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 125/04, niepubl.).
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i § 4, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.