Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 23 lutego 2006 r., sygn. akt III SA/Łd 16/06

Metryka

Sąd
Dnia 23 lutego 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III
Rozpoznanie
w dniu 23 lutego 2006 roku na rozprawie
Sprawa
sprawy ze skargi J.K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie o uznanie za osobę bezrobotną oraz odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych
Skład
Sędzia WSA Monika Krzyżaniak przewodniczący
Sędzia NSA Teresa Rutkowska
Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska sprawozdawca
Asystent sędziego Piotr Pietrasik protokolant

Sentencja

  1. uchyla zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

III SA/Łd 16/06

W dniu 8 grudnia 2005 r. skarżący J. K. wniósł skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] nr [...].

Jak wynika z akt administracyjnych ww. decyzją Starosta Powiatu [...] uznał J. K. za osobę bezrobotną z dniem 1 sierpnia 2005 roku, jednocześnie odmówił skarżącemu przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnego. Decyzja zawierała pouczenie o prawie wniesienia odwołania do Wojewody [...] za pośrednictwem Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w P., w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Na oryginale decyzji J. K. potwierdził fakt odbioru tej decyzji w dniu 1 września 2005 roku.

W dniu [...] skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji w części odmawiającej mu przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnego, w załączeniu przedkładając zaświadczenie o przebiegu ubezpieczenia nr [...] wydane przez ZUS. Podniósł, że opóźnienie w złożeniu przedmiotowego zaświadczenia nie wynika z jego winy. Już w dniu 3 sierpnia 2005r. wystąpił do ZUS – Oddział w Ł. z wnioskiem o wydanie powyższego zaświadczenia. Z uwagi na komplikacje jakie miały miejsce w ZUS dopiero w dniu 13 października 2005 roku otrzymał żądane zaświadczenie.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wojewoda Ł., na podstawie art.134 k.p.a. oraz art. 10 ust. 4 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz.U. z 2004 r., nr 99, poz. 1001 ze zm.), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia ww. odwołania. W uzasadnieniu postanowienia Wojewoda Ł. wyjaśnił, iż zgodnie z art. 129 § 1 i 2 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. W świetle zaś art. 58 k.p.a. w razie uchybienia tego terminu zainteresowany winien złożyć prośbę o jego przywrócenie i dopełnić czynności, dla której określony był ten termin. W przedmiotowej sprawie termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 15 września 2005r. Strona nie dotrzymała określonego terminu. Wraz z odwołaniem wniesionym w dniu 14 października 2005r. nie złożyła również wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

W złożonej w dniu 8 grudnia 2005 r. skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, na powyższe postanowienie Wojewody [...], J. K. wskazał, że nie zgadza się z uzasadnieniem zaskarżonego postanowienia. Opisał przebieg zdarzeń, które w ocenie skarżącego uzasadniają brak jego winy w złożeniu odwołania z uchybieniem terminu. Podniósł, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania spowodowane było opóźnieniami w otrzymaniu zaświadczenia o przebiegu ubezpieczenia oraz błędnym pouczeniem przez pracownika organu, który poinformował go, że od niekorzystnej decyzji skarżący będzie mógł się odwołać z chwilą otrzymania zaświadczenia z ZUS i że w tym wypadku termin 14-dniowy nie musi być dotrzymany.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji. Jednocześnie stosownie do treści art. 134 § 1 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzje lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż doszło do naruszenia przez organ odwoławczy przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Bezspornym jest fakt, iż odwołanie od decyzji organu I instancji wpłynęło z uchybieniem terminu. Jednak w ocenie Sądu podnoszone w odwołaniu przez skarżącego okoliczności (...)"Jednocześnie informuję, że nie było w tym mojej winy tylko oddziału ZUS w Ł. (...) Z powodu komplikacji w ZUS-ie, a to z powodu zawieszenia się systemu komputerowego, a później składanie dodatkowych wyjaśnień, dopiero w dniu 13 października 2005r. odebrałem potrzebne zaświadczenie", a więc wskazanie, że przyczyną późniejszego złożenia odwołania był fakt oczekiwania na zaświadczenie uzasadniające odwołanie – miało istotny wpływ na sposób rozpatrzenia odwołania. Zobowiązywało bowiem organ odwoławczy do wezwania skarżącego do sprecyzowania treści złożonego oświadczenia, czy powyższe wyjaśnienia mają charakter wniosku o przywrócenie terminu. Do takich działań zobowiązuje organ odwoławczy w szczególności art. 9 kpa. Organ tego jednak nie uczynił, pomijając milczeniem tę cześć odwołania skarżącego – czym naruszył art. 7, 8, 9, 77 § 1 Kpa.

Fakt udokumentowanych starań o uzupełnienie dowodów, potwierdzających w ocenie skarżącego jego roszczenia w bardzo istotnej dla niego sprawie oraz wniesienie odwołania niezwłocznie po otrzymaniu zaświadczenia z ZUS, dawało w opinii Sądu podstawy do ewentualnego przeprowadzenia postępowania zgodnie z art. 58 i 59 § 2 Kpa., celem precyzyjnego ustalenia czy skarżący uprawdopodobnił przyczyny uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz okoliczność, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W przypadku uznania przez organ, że skarżący uchybił terminowi z własnej winy, organ winien wydać postanowienie o odmowie przywrócenia terminu i dopiero wtedy rozpoznać odwołanie stwierdzając, że zostało wniesione z uchybieniem terminu.

Dodatkowo należy podnieść, że skarżący odwołał się tylko od tej części decyzji, która odmawiała mu przyznania zasiłku dla bezrobotnego. Organ odwoławczy nie miał więc podstaw do orzekania o wniesieniu odwołania z uchybieniem terminu w zakresie uznania J. K. z dniem 1 sierpnia 2005 r., za osobę bezrobotną.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji. Mając na uwadze treść art. 152 cytowanej ustawy, Sąd stwierdza, że wobec braku przymiotu wykonalności zaskarżonego postanowienia orzekanie w tej kwestii jest bezprzedmiotowe.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.