Uzasadnienie
III SA/Łd 166/12
Pismem z dnia 30 stycznia 2012 r. K. P. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za czerwiec 2006 roku oraz orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności wspólników. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, przedkładając następnie – po wezwaniu Sądu – wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że K. P. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz studiującą córką, którego miesięczne dochody z tytuły emerytur małżonków zamykają się kwotą 3.147,37 zł brutto. Emerytura skarżącego podlega przy tym zajęciu komorniczemu w związku z tym jej kwota do wypłaty wynosi 992,87 zł, emerytura netto żony stanowi kwotę 1.216,68 zł. Skarżący nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje w mieszkaniu należącym do jego córki, za które opłaty wynoszą około 640 zł miesięcznie, dodatkowo skarżący ponosi opłaty za energie elektryczną w wysokości około 100 zł miesięcznie. Skarżący załączył także dokumenty potwierdzające przedstawione informacje o stanie majątkowym i dochodach.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że jedyne dochody gospodarstwa domowego stanowią świadczenia emerytalne skarżącego i jego żony w łącznej wysokości ok. 2.200 zł netto. Z tych dochodów skarżący pokrywa bieżące koszty utrzymania, w tym koszty zakupu leków i zabezpieczenia świadczeń zdrowotnych, koszty utrzymania – w tym współudział w kosztach utrzymania mieszkania. Skarżący nie posiada przy tym żadnych zgromadzonych środków pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.
W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, w tym w szczególności wpisu od skargi, wynoszącego 2.294 zł, czy zwrotu wydatków, może wpłynąć na sytuację materialną skarżącego. Mając na uwadze przedstawione argumenty stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
b.a.