Postanowienie WSA w Łodzi z 7 października 2019 r., III SA/Łd 166/19

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III

Rozpoznanie

w dniu 7 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargiT. T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu postanawia: odrzucić skargę.

Skład

Sędzia NSA Janusz Nowacki przewodniczący

Uzasadnienie

Decyzją z [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z 7 czerwca 2018 r. określającą T. T. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki JEEP COMMANDER 3.0 CRD o numerze nadwozia [...], pojemności silnika 2 987 cm3, rok produkcji 2007, w wysokości 2 584,00 zł.

Przesyłka zawierająca decyzję organu drugiej instancji była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo 17 września 2018 r., powtórne awizo 25 września 2018 r. Wobec jej niepodjęcia przez T. T., 2 października 2018 r. została zwrócona organowi drugiej instancji.

30 stycznia 2019 r. T. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiemo przywrócenie terminu do jej wniesienia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o odrzucenie skargi ze względu na uchybienie terminu do jej wniesienia.

Postanowieniem z 22 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Postanowieniem z 10 maja 2019 r., sygn. akt I GZ 139/19 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie z 22 marca 2019 r. o odmowie przywrócenia terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydanej w indywidualnej sprawie, opinii zabezpieczającej i odmowy wydania opinii zabezpieczającej).

Przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona skarżącemu w trybie określonym w art. 150 § 1-4 o.p. Stosownie do art. 150 § 1 o.p. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149: operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego (pkt 1); pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) – w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę (pkt 2). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 150 § 2 o.p.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 150 § 3). Zgodnie z art. 150 § 4 o.p. w przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo 17 września 2018 r., powtórne awizo 25 września 2018 r. Wobec jej niepodjęcia przez skarżącego, 2 października 2018 r. została zwrócona organowi drugiej instancji. Wobec tego uznać należy, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu 1 października 2018 r. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a., zakończył swój bieg 31 października 2018 r. (w środę).

30 stycznia 2019 r., a więc 3 miesiące po upływie tego terminu, skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Prawomocnym postanowieniem z 22 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to uprawomocniło się, gdyż postanowieniem z 10 maja 2019 r., sygn. akt I GZ 139/19 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego. W związku z tym termin do wniesienia skargi nie został skarżącemu przywrócony.

W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że skarga została wniesiona już po upływie terminu do jej wniesienia. Stosownie do powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. uchybienie terminu do wniesienia skargi zobowiązuje sąd do jej odrzucenia.

Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.

a.k.