Uzasadnienie
W dniu 22 lutego 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo A. K. zatytułowane "zażalenie do organu wyższego stopnia, ponieważ brak jest jakiejkolwiek reakcji na żądanie o wszczęciu postępowania przez Urząd Miasta Delegaturę [...] i Ł. Urząd Wojewódzki w Ł.", podpisane przez R. K. W odpowiedzi na skargę z dnia 25 marca 2010 r. Wojewoda Ł. wniósł o jej odrzucenie wskazując, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Organ podniósł, że A.K. nie wezwała na piśmie organu II instancji do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia, w którym otrzymała odpowiedź.
W dniu 22 kwietnia 2010 r. do Sądu wpłynęło pełnomocnictwo A. K. dla męża R. K. do reprezentowania jej przed sądem administracyjnym.
Zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżącej R. K. do sprecyzowania czy przedmiotem skargi z dnia 22 lutego 2010 r. jest bezczynność Wojewody Ł., a jeśli tak to w jakim zakresie oraz do wykazania wyczerpania trybu z art. 37 § 1 k.p.a. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono Rogerowi Kowalskiemu w dniu 19 maja 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Na wstępie podnieść należy, że merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 powołanej ustawy).
W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Skarga na bezczynność organu może być wniesiona dopiero po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Terminy załatwiania spraw w postępowaniu jurysdykcyjnym określają przepisy art. 35 k.p.a. i dopiero przekroczenie tych terminów (ewentualnie terminów szczególnych lub przedłużonych w związku z postanowieniami art. 36 k.p.a.) oznacza stan bezczynności zaskarżalnej do sądu administracyjnego po uprzednim wyczerpaniu trybu, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Zgodnie natomiast z treścią art. 37 § 1 k.p.a. na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, że zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżącej R. K. do sprecyzowania czy przedmiotem skargi z dnia 22 lutego 2010 r. jest bezczynność Wojewody Ł., a jeśli tak to w jakim zakresie oraz do wykazania wyczerpania trybu z art. 37 § 1 k.p.a. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik skarżącej otrzymał wezwanie w dniu 19 maja 2010 r. i w wyznaczonym terminie nie wykonał nałożonego obowiązku. Podkreślić również należy, że z nadesłanych akt administracyjnych nie wynika, aby strona skarżąca składała zażalenie do organu wyższego stopnia nad Wojewodą Ł. Oznacza to więc, że przed złożeniem skargi do Sądu skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, jakie przysługiwały w administracyjnym toku instancji.
W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 punkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę.
D.T.