Uzasadnienie
Radca prawny J. K, działając jako pełnomocnik J. M., wniósł w jego imieniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność burmistrza.
Zarządzeniem z dnia 18 lutego 2014r. wezwano radcę prawnego J. K. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia jej braku formalnego przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie to doręczono radcy prawnemu J. K. w dniu 24 lutego 2014r. Pomimo upływu zakreślonego w zarządzeniu z dnia 18 lutego 2014r. terminu pełnomocnictwo takie nie zostało złożone.
Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2014r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi złożonej w sądzie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 17 kwietnia 2014r. Skarżący braku tego nie usunął.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.
Z kolei art. 57 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Z treści art. 46 § 3 p.p.s.a. wynika obowiązek dołączenia do pisma pełnomocnictwa, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Przepisy te wyraźnie zatem stanowią, że obowiązkiem pełnomocnika jest dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy przy podejmowaniu przez niego pierwszej czynności procesowej w sprawie.
Z kolei stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W orzecznictwie i w doktrynie nie budzi wątpliwości, że podpis pod pismem potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby, która je podpisała i sankcjonuje wolę dokonania czynności w postępowaniu. Podpis wnoszącego pismo musi być własnoręczny, tj. stanowić znak ręczny określonej osoby pozwalający na jej identyfikację. Wyjątek od tej zasady określa art. 46 § 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym inaczej stanowiącym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu.
Na gruncie tych przepisów podnosi się, że jeżeli wymóg dołączenia przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, adwokatem, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy przy podejmowaniu przez niego pierwszej czynności procesowej w sprawie – wniesieniu pisma nie zostanie zachowany, sąd, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., traktuje to uchybienie jako brak formalny pisma i wzywa pełnomocnika do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (np. postanowienie NSA z dnia 5 marca 2014r., II FSK 3630/13). Skarga na decyzję ostateczną organu administracji publicznej jest kwalifikowanym pismem procesowym, dlatego skutkiem nieuzupełnienia braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie jest, zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jej odrzucenie. Z obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa nie zwalnia fakt, że pełnomocnictwo zostało złożone w innym postępowaniu, np. administracyjnym.
W takiej sytuacji pełnomocnik powinien dołączyć do akt sprawy nowy egzemplarz pełnomocnictwa albo sporządzić uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa z dokumentu znajdującego się w aktach sprawy, o ile umocowanie w treści pełnomocnictwa obejmowało swoim zakresem dalszy etap postępowania w sprawie, czyli przed sądem administracyjnym. W orzecznictwie prezentowany jest też pogląd, wedle którego jeżeli osoba, która, powołując się na udzielone jej pełnomocnictwo, sporządziła i podpisał skargę sądowoadministracyjną, pełnomocnictwa tego w wyznaczonym terminie nie przedstawia, zachodzi wówczas sytuacja braku podpisania skargi. Podpis osoby, która nie przedstawiła pełnomocnictwa nie stanowi podpisania skargi. Brak podpisu jest wadą formalną skargi w rozumieniu art. 57 § 1 in initio w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i uzasadnia wezwanie do jego usunięcia na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w postaci podpisu strony następuje dopiero wówczas, gdy nie uzupełniono w terminie tego braku, pomimo prawidłowego wezwania do jego usunięcia (vide: postanowienia NSA z 5 czerwca 2007r., II FSK 708/06; z 26 stycznia 2011r., II FSK 2207/10; z 12 grudnia 2005r., I GSK 2703/05; z 4 lipca 2013r., II FSK 2153/12).
W niniejszej sprawie ani w zakreślonym w zarządzeniach z dnia 18 lutego i 11 kwietnia 2014r. terminie, ani później radca prawny J. K. nie złożył pełnomocnictwa, a skarżący nie podpisał skargi. W tym miejscu wskazać trzeba, że wobec doręczenia radcy prawnemu J. K. wezwania w dniu 24 lutego 2014r. termin do złożenia pełnomocnictwa rozpoczął swój bieg w dniu 25 lutego 2014r. i zakończył w dniu 3 marca 2014r. (w poniedziałek). Natomiast w stosunku do skarżącego termin ten z uwagi na doręczenie mu wezwania do podpisania skargi w dniu 17 kwietnia 2014r. rozpoczął swój bieg w dniu 18 kwietnia 2014r. i upłynął w dniu 24 kwietnia 2014r. (w czwartek). Z akt niniejszej sprawy nie wynika również, aby skarżący nie mógł się podpisać osobiście.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.
k.p.