Uzasadnienie
Pismem procesowym z dnia 29 października 2005 roku zatytułowanym "wniosek" R.S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o wyjaśnienie kwestii uprawnienia A z siedzibą w Ł. do dochodzenia od niego kwoty 610 zł wraz z odsetkami. Wyjaśnił przy tym, iż A domaga się spłaty powyższej kwoty w 3 ratach, po 205 zł wraz z odsetkami. Podniósł, iż w chwili obecnej jego sytuacja materialna uniemożliwia mu spłatę tychże rat. Wskazał, iż z tego powodu zwrócił się do A o rozłożenie powyższej kwoty na mniejsze raty, choć jego zdaniem ewidentnie nie powinien zapłacić ani złotówki.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 listopada 2005 roku wzywającego do wyjaśnienia jaki charakter ma powyższe pismo, skarżący w drodze "wniosku" nadesłanego do Sądu w dniu 9 grudnia 2005 roku poinformował, iż skarga dotyczy sprawy pomiędzy nim, a A w Ł. Wyjaśnił, że Szkoła twierdzi, iż jest jej winien pieniądze, on natomiast ma odmienne zdanie w tej kwestii. Podniósł także, że nie widzi podstaw do spłaty i nie jest w stanie spłacić całości jednorazowo lub 3 razy po 200 zł. W związku z tym zaproponował spłatę w kwocie po 50 zł. Szkoła nie chce jednak przystać na tą propozycję. Stąd spór między nim a Uczelnią.
W ocenie skarżącego jedyną zaś instytucją mogącą rozstrzygnąć tę sprawę jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi. Wskazał przy tym, że jeżeli chodzi o przedmiot zaskarżenia, to takiego aktu nie ma. Jest tylko "decyzja szkoły o wpłacie" i tą decyzję zaskarża.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik A w Ł. wyjaśnił, iż podstawą dochodzenia od skarżącego kwoty 610 zł wraz z odsetkami od dnia 31 grudnia 2002 roku jest dla A nakaz zapłaty z dnia [...], sygn. akt [...], wydany przez Sąd Rejonowy w Z. VI Wydział Grodzki. Nakaz zapłaty jest konsekwencją wystosowania pozwu przez A w stosunku do R.S. na kwotę 610 zł z dnia 30 grudnia 2002 roku.
Podkreślił przy tym, że R.S. był studentem A zgodnie z umową o pobieranie nauki od dnia 16 stycznia 2001 roku do dnia skreślenia z listy studentów tj. do dnia 30 czerwca 2002 roku.
Wyjaśnił ponadto, iż decyzją z dnia [...] Uczelnia przychyliła się do prośby skarżącego i Rektor rozłożył należność główną na 3 raty. Z dokumentów uczelni wynika ponadto, iż R.S. do dnia 9 stycznia 2006 roku nie wpłacił żadnej kwoty. Oznajmił ponadto, iż gdyby przyjąć dobrą wolę skarżącego, to należałoby oczekiwać, że w sposób sukcesywny winien wpłacać dowolne kwoty. Uczelnia zaś z tak zastosowanej strategii R.S. w przedmiocie spłaty zadłużenia nie wnosiłaby żadnych roszczeń.
W związku z wniesioną skargą R.S. w dniu 8 lutego 2006 roku złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia 15 marca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił R.S. prawa pomocy. Powyższe postanowienie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 marca 2006 roku /potwierdzenie odbioru k. 35/.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270 ze zm./. Z treści art. 3 § 2 pkt 1 - 8 tej ustawy wynika, że skarga może dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym /decyzje i postanowienia - pkt 1 i 2/ oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym /postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3/. Ponadto zaskarżalne są inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu - pkt 8.
Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę.
Z treści skargi wynika, iż przedmiotem zaskarżenia skarżący uczynił czynność Rektora A w Ł. polegają na dochodzeniu od niego kwoty 610 zł wraz z odsetkami w związku z wydanym przez Sąd Rejonowy w Z. nakazem zapłaty z dnia [...]. Czynność tą skarżący nazwał wprawdzie "decyzją o wpłacie", lecz jednocześnie wskazał, iż aktu jako takiego nie ma". Przedmiotem żądania zawartego w skardze uczynił zaś kwestię zbadania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi legalności dochodzenia od niego kwoty 610 zł wraz z odsetkami i rozłożenie tejże płatności na raty, zaproponowane przez Szkołę.
Jednocześnie z akt sprawy wynika, iż w dniu 16 stycznia 2001 roku skarżący zawarł umowę z A z siedzibą w Z. o pobieranie nauki. W umowie tej zostały uregulowane prawa i obowiązki stron, w tym m.in. kwestia wysokości wpisowego i czesnego oraz sposobu jego ustalania, a także kwestia rozstrzygania sporów związanych z jej stosowaniem. Zgodnie z treścią § 4 ust 6 tej umowy, opóźnienie we wniesieniu czesnego zobowiązuje studenta do zapłaty odsetek ustawowych za każdy dzień zwłoki lub opłaty dodatkowej wynikającej z Regulaminu Studiów. Stosownie zaś do § 10 umowy, spory powstałe na postanowień umowy strony poddają pod rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego dla Miasta Z. Pomimo zawartej umowy skarżący nie uiszczał w terminie czesnego i w efekcie niewywiązania się z umowy w zakresie opłat na rzecz A oraz wniesienia przez nią pozwu Sąd Rejonowy w Z. wydał wskazany powyżej nakaz zapłaty, stanowiący jak wyjaśnia pełnomocnik Uczelni, podstawę dochodzenia od skarżącego kwoty nim objętej.
Z powyższego wynika zatem, iż źródłem obowiązku skarżącego jest zobowiązanie wynikające z zawartej umowy o pobieranie nauki, znajdującej swe potwierdzenie w wydanym nakazie zapłaty.
W oparciu o powyższe ustalenia stwierdzić zatem należy, iż skarżona czynność Rektora A w Ł. polegająca na dochodzeniu zapłaty od skarżącego wskazanej w nakazie zapłaty z dnia [...], będąc wprawdzie czynnością z zakresu administracji publicznej, nie dotyczy obowiązku wynikającego z przepisów prawa, lecz zobowiązania umownego. W konsekwencji należało zatem uznać, iż podnoszone przez skarżącego kwestie związane z pertraktowaniem z A w Ł. sposobu dochodzenia tejże kwoty oraz zmiany wysokości rat ustalonych w drodze decyzji Rektora z dnia [...] Nr [...] mają charakter cywilnoprawny, a co za tym idzie, przedstawiony stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy nie pozostawia wątpliwości co do możliwości uwzględnienia przez Sąd skargi R.S. w trybie art. 146 p.p.s.a. Kwestionowana zaś przez skarżącego czynność nie mieści się w katalogu określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a. i pozostając poza kognicją sądu administracyjnego, przesądza, że nie przysługuje na nią skarga.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w postanowieniu.