Uzasadnienie
P. R. i K. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł.) z [...] r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłych członków zarządu za zaległość podatkową w opłacie paliwowej za grudzień 2009 r.
Postanowieniem, wydanym na rozprawie [...] r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie.
Podstawę zawieszenia postępowania stanowił art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., gdyż pełnomocnik skarżących wniósł o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania sądowadministracyjnego w sprawie [...], w której [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. Wydał nieprawomocny wyrok, zaś pełnomocnik organu administracji przychylił się do tego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 126 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Natomiast art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd umarza zawieszone postępowanie jeżeli wniosek o podjęcie postępowania zawieszonego na zgodny wniosek stron albo z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu. Z art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że sąd ma obowiązek umorzyć postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron (art. 126 p.p.s.a.), jeśli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu 3 lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu. Okres 3 lat jest liczony od daty wydania postanowienia (tj. w zależności od tego, czy zostało wydane na posiedzeniu niejawnym, czy na rozprawie, odpowiednio, od daty jego podpisania – art. 164 p.p.s.a., lub ogłoszenia – art. 144 w zw. Z art. 166 p.p.s.a.), a nie od daty jego uprawomocnienia.
Umorzenie postępowania w tych wypadkach jest konsekwencją braku działania stron przez okres co najmniej 3 lat (zob. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 130, wyd. VII). W piśmiennictwie zwrócono także uwagę, że nawet zgłoszenie wniosku o podjęcie postępowania po upływie tego terminu jest bezskuteczne i nie stoi na przeszkodzie wydaniu postanowienia o umorzeniu postępowania, które ma charakter deklaratoryjny, gdyż stwierdza jedynie fakt, że z upływem 3 lat od daty zawieszenia postępowanie uległo umorzeniu (zob. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie..., 2004, s. 254).
W niniejszej sprawie spełnione zostały określone w art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przesłanki zobowiązujące sąd do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Termin trzech lat liczony od daty wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania upłynął 17 maja 2019 r., a żadna ze stron nie zgłosiła skutecznie przed jego upływem wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania.
Z powyższych względów sąd na podstawie art. 130 § 1 pkt 1 i art. 131 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.
eg