Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Burmistrza [...] nr [...] z dnia [...] w przedmiocie umorzenia jako bezprzedmiotowe postępowania administracyjnego o wymeldowaniu B. P. miejsca pobytu stałego z nieruchomości nr [...] położonej przy ulicy A. w Z. oraz w przedmiocie wymeldowania A. i J. małżonków J. z pobytu stałego z nieruchomości nr [...] położonej przy ulicy A. w Z. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła J. J. wskazując, iż działa jako pełnomocnik w imieniu J. J. Powołała się na pełnomocnictwo udzielone jej przez J. J. w formie aktu notarialnego, którego kopia znajduje się w aktach sprawy.
W wykonaniu wezwania Przewodniczącego J. J. oświadczyła, iż jest synową (żoną syna) J. J. Teść jest inwalidą, poruszającym się na wózku inwalidzkim i wymagającym stałej opieki. Z tych względów nie może osobiście uczestniczyć w toku postępowania i dlatego ustanowił ją swoim pełnomocnikiem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
W niniejszej sprawie zachodziła konieczność odmówienia dopuszczenia J. J. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika, a to z poniższych przyczyn.
Po myśli art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p. p. s. a. pełnomocnikiem osoby fizycznej w postępowaniu przed sądem administracyjnym może być adwokat, raca prawny, uczestnik postępowania, rodzice, małżonek, rodzeństwo, zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przepis szczególny tak stanowi.
Wymieniony przepis wymienia zatem dwie grupy podmiotów mogących występować w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze pełnomocnika procesowego: pełnomocników profesjonalnych, czyli zawodowo trudniących się reprezentacją stron w postępowaniu (np. adwokat), a także pełnomocników, którym rola ta została przyznana z uwagi na stosunek rodzinny łączący osobę pełnomocnika ze stroną. Katalog powiązań rodzinnych, których istnienie uprawnia do występowania przed sądem administracyjnym w roli pełnomocnika procesowego nie jest jednak nieograniczony. Nie wystarczy bowiem istnienie jakiegokolwiek stosunku rodzinnego do wywodzenia zeń uprawnienia do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przepis bowiem precyzyjnie określa, jaki członek rodziny może w charakterze takiego pełnomocnika występować. Wszelkie inne powiązania, niezależnie od okoliczności faktycznych (np. rzeczywistej więzi, bliskich stosunków międzyludzkich, inicjatywy niesienia pomocy osobie potrzebującej) nie mogą stanowić podstawy do reprezentowania strony w postępowaniu.
J. J. jest synową skarżącego. W świetle dyspozycji art. 35 § 1 p. p. s. a. nie spełnia więc wymagań do reprezentowania teścia przed sądem. Nie łączą ją z J. J. więzi, do których przepis ten się odwołuje. Nie może zatem skutecznie pełnić roli pełnomocnika procesowego teścia w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Takiej możliwości nie przewidują również przepisy szczególne.
Na marginesie wyjaśnić należy, iż w postępowaniu administracyjnym, poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji, reguły dotyczące pełnomocnictwa oraz katalog osób uprawnionych do reprezentacji strony są diametralnie inne. Zgodnie z art. 33 § 1 k. p. a. pełnomocnikiem strony w postępowaniu administracyjnym może być bowiem każda osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. W stosunku do postępowania administracyjnego, w procedurze sądowoadministracyjnej zakres osób mogących występować jako pełnomocnik strony jest więc znacznie zawężony.
Konkludując, J. J. nie jest uprawniona do reprezentowania teścia w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Z tej przyczyny, Sąd na podstawie art. 35 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił odmówić J. J. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika J. J. J. W.