Uzasadnienie
W dniu 9 marca 2011 roku B. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
W odpowiedzi na skargę z dnia 11 kwietnia 2011 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o umorzenie postępowania, z uwagi na wydanie w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. postanowienia nr [...] uchylającego w całości własne postanowienie z dnia [...], nr [...].
Zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2011 roku sędzia sprawozdawca wezwał skarżącą do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy wobec wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w dniu [...] postanowienia o nr [...] uchylającego w całości zaskarżone postanowienie z dnia [...], nr [...] popiera wniesioną skargę, czy też ją cofa i wnosi o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
W piśmie procesowym z dnia 28 kwietnia 2011 roku, stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu skarżąca oświadczyła, że cofa wniesioną skargę i wnosi o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm), [zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a.], skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. O zwrocie wpisu sądowego orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a.ł.