Uzasadnienie
III SA/Łd 185/14
W.H. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie go od kosztów sądowych, w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy.
Ze złożonego wniosku oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z 16-letnim synem. Utrzymuje się z renty w wysokości 648,13 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że nie stać go na uiszczenie kosztów sądowych.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wynika, że osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
W tej sytuacji uznać należało, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie, choć nie w pełnym zakresie. Należy bowiem podnieść, że skarżący uiścił wpis od skargi w wysokości 200 zł, zaksięgowany w dniu 25 lutego 2013 r. pod poz. 727. Skoro zatem miał środki na uiszczenie wpisu sądowego - wniosek o zwolnienie od kosztów należało w tej części oddalić.
W pozostałym zakresie jednak referendarz sądowy doszedł do przekonania, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i syna. Biorąc pod uwagę niskie dochody uzasadnione jest, zdaniem referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych pond kwotę uiszczonego już wpisu sądowego.
Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
lf