Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę D. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W dniu 25 marca 2013 roku do sądu wpłynął formularz PPF z wnioskiem skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dołączonych do niego dokumentów i akta sprawy wynika, że skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jej jedynym źródłem utrzymania jest dochód z emerytury w wysokości 2.762 zł brutto miesięcznie, z którego w związku z zajęciem przez urząd skarbowy na utrzymanie pozostaje jej kwota 1.585 złotych netto. Skarżąca jest właścicielką mieszkania o powierzchni ok. 48 m2, w którym zamieszkuje nie posiada innego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania wyliczyła na ok. 620 zł, w tym czynsz – 370 zł, gaz – 40 zł, energia elektryczna – 60 zł, TV – 50 zł, telefon – 90 zł. Dodatkowe koszty to: ubezpieczenie na życie w wysokości 35 zł oraz ok. 200 zł miesięcznie wydatki na leki, opłata za parking 100 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa D. K. wskazała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód po potrąceniach komorniczych zamyka się kwotą ok. 1.585 złotych netto. Skarżąca jest właścicielką mieszkania o powierzchni ok. 48 m2, w którym zamieszkuje nie posiada innego majątku ani oszczędności. Miesięczne koszty utrzymania wyliczyła na ok. 620 zł, w tym czynsz – 370 zł, gaz – 40 zł, energia elektryczna – 60 zł, TV – 50 zł, telefon – 90 zł. Dodatkowe koszty to: ubezpieczenie na życie w wysokości 35 zł oraz ok. 200 zł miesięcznie wydatki na leki, opłata za parking 100 zł. Uwzględniając powyższe, oraz treść art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
M.K.