Uzasadnienie
.S.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...]., nr [...] wydaną w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na przewoźnika z tytułu nieuzupełnienia zgłoszenia SENT.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III z dnia 12 marca 2020 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 400 zł oraz wskazanie swojego numeru PESEL. Odpisy powyższych zarządzeń zostały doręczone skarżącemu w dniu 18 marca 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 23 akt sądowych). W zakreślonym terminie S.S. uzupełnił brak fiskalny skargi uiszczając należną kwotę wpisu sądowego w wysokości 400 zł. Skarżący nie uzupełnił natomiast braku formalnego skargi, to jest nie wskazał swojego numeru PESEL.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) - dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków skargi.
Natomiast zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano, odpisy zarządzeń z dnia 12 marca 2020 r. o wezwaniu do uzupełnienia braków skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego oraz wskazanie numeru PESEL zostały doręczone skarżącemu w dniu 18 marca 2020 r. W zakreślonym terminie skarżący uzupełnił brak fiskalny skargi.
Wskazać w tym miejscu należy, iż na bieg terminów mają wpływ zmiany stanu prawnego wprowadzone ustawą z dnia 31 marca 2020 r. zmieniającą ustawę z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 568).
Zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 dodanym od 31 marca 2020 r. do ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm. - dalej ustawa o COVID -19), w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.
Uregulowanie to ma znaczenie także dla ustalenia biegu terminu do uzupełnienia przez skarżącego braku formalnego skargi.
Należy bowiem uwzględnić fakt, iż już od dnia 14 marca 2020 r. do dnia 20 marca 2020 r. na terenie Rzeczypospolitej Polskiej obowiązywał stan zagrożenia epidemicznego wprowadzony rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej zagrożenia epidemicznego (Dz.U. z 2020 r. poz. 430). Natomiast od dnia 20 marca 2020 r., po uprzednim uchyleniu powyżej powołanego rozporządzenia, na terenie Rzeczypospolitej Polskiej obowiązuje do odwołania stan epidemii wprowadzony rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r. poz.491).
W ocenie Sądu, obowiązujący od 31 marca 2020 r. art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy o COVID – 19 ma z woli ustawodawcy zastosowanie do oceny zachowania terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych już od 14 marca 2020 r., a nie dopiero od wejścia w życie ustawy zmieniającej, działa zatem z mocą wsteczną. Wynika to jednoznacznie z treści art. 15 zzs, który odwołuje się wprost do ogłoszonego wcześniej przez Ministra Zdrowia stanu zagrożenia epidemicznego, a następnie stanu epidemii.
Powyższe oznacza, iż zakreślony S.S. 7 dniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi, stosownie do art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 wskazanej ustawy (w związku ogłoszeniem stanu zagrożenia epidemicznego, a następnie stanu epidemii), nie rozpoczął swojego biegu od dnia następującego po dacie doręczenia zarządzenia z dnia 12 marca 2020 r., to jest od dnia 19 marca 2020 r. i nie upłynął 25 marca 2020 r.
Równocześnie zauważyć należy, że zgodnie z art. 15 zzs ust. 7 tej ustawy czynności dokonane w okresie, o którym mowa w ust. 1 w postępowaniach i kontrolach, o których mowa w ust. 1 są skuteczne. Ponieważ czynności procesowe strony dokonane w okresie zawieszenia biegu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku, wywołują skutek prawny, to oznacza, że uiszczenie przez skarżącego, w dniu 23 marca 20209 r. należnego wpisu sądowego stanowiło skuteczne uzupełnienie braku fiskalnego skargi.
Dla porządku zaznaczyć należy, że art. 15 zzs ustawy o COVID -19 został uchylony na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r. poz. 875) z dniem 16 maja 2020 r. Z tym, że jak wynika z treści art. 68 ust. 6 i ust. 7 powołanej ustawy terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się lub uległ zawieszeniu, odpowiednio rozpoczynają się lub biegną dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 14 maja 2020 r. (to jest od 16 maja 2020 r), a więc rozpoczynają swój bieg od dnia 24 maja 2020 r.
Zatem zakreślony skarżącemu, 7 dniowy termin do uzupełnienia braków skargi rozpoczął swój bieg w dniu 24 maja 2020 r. i upłynął w dniu 1 czerwca 2020 r. (z uwzględnieniem treści art. 82 2 p.p.s.a.). W powyższym terminie skarżący uzupełnił jedynie brak fiskalny skargi. Nie uzupełnił natomiast braku formalnego skargi.
Podkreślić w tym miejscu należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych istnieją dwa rozbieżne stanowiska, co do daty początkowej biegu terminów procesowych i sądowych, wynikającej z powołanego wyżej art. 65 ust. 6 i ust. 7 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2.
Zgodnie z pierwszym stanowiskiem, obliczając 7 dniowy termin, o którym mowa w art. 65 ust. 6 i ust. 7 uwzględnić należy datę wejścia w życie ustawy z dnia 14 maja 2020 r (16 maja 2020 r)., co skutkuje uznaniem, że rozpoczęcie biegu terminów nie rozpoczętych lub dalszy bieg terminów zawieszonych na mocy art. 15 zzs ustawy o COVID-19 następuje z dniem 23 maja 2020 r. (por. postanowienia WSA w Krakowie z dnia 5 czerwca 2020 r., I SA/Kr 169/20; z dnia 9 czerwca 2020 r., II SAB/Kr 27/20; www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Natomiast w myśl drugiego z reprezentowanych w orzecznictwie poglądów wymieniony w art. 68 ust. 6 i ust. 7 ustawy termin należy liczyć od dnia następnego po dniu wejścia wżycie ustawy z dnia 14 maja 2020 r., co oznacza, iż dalszy bieg terminów procesowych i sądowych, wstrzymanych lub odpowiednio zawieszonych na mocy art. 15zzs ustawy o COVID-19, następuje od dnia 24 maja 2020 r. (por. postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 17 czerwca 2020 r., II SA/Go 181/20; postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 15 czerwca 2020 r., I SA/Rz 258/20; www.orzeczenia.nsa.gov.p).
Odnosząc powyższe rozbieżności do stanu faktycznego niniejszej sprawy Sąd uznał jednak, iż pozostają one bez wpływu na treść wydanego rozstrzygnięcia. Wskazać bowiem należy, iż niezależnie od tego, którą datę przyjąć jako początek biegu 7 dniowego terminu zakreślonego skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi (czy 23 maja 2020 r., czy też 24 maja 2020 r.), bezsporne pozostaje, że na dzień wydania przedmiotowego orzeczenia skarżący nie uzupełnił braku skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ab/