Uzasadnienie
S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na przewoźnika z tytułu nieuzupełnienia zgłoszenia SENT.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 12 marca 2020 r. wezwano skarżącego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia jej braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL.
Przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia wskazanego wyżej braku formalnego skargi doręczono skarżącemu 18 marca 2020 r.
Skarżący nie wskazał numeru PESEL.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z mocy powołanego wyżej art. 57 § 1 p.p.s.a. przepis ten stosuje się do skargi. Określony w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. obowiązek wskazania numeru PESEL wprowadzono na mocy art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 934).
Jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. (Sejm RP VIII Kadencji, nr druku 3260), wymóg wskazania numeru PESEL ma na celu zapewnić lepszą identyfikację stron lub innych uczestników postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z 7 listopada 2019 r., sygn. akt II OZ 999/19). Brak numeru PESEL stanowi zatem brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wywołuje skutek w postaci jej odrzucenia, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, będący osobą fizyczną, nie wskazał w skardze numeru PESEL. Wobec tego zarządzeniem z 12 marca 2020 r. został wezwany w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL.
Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia powyższego braku formalnego skargi została doręczona skarżącemu 18 marca 2020 r., a więc w okresie stanu zagrożenia epidemicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 wprowadzonego od 14 marca 2020 r. na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz. U. poz. 433 ze zm.), a następnie stanu epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 wprowadzonego od 20 marca 2020 r. na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 ze zm.). 31 marca 2020 r. do ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.) zwanej dalej ustawą z dnia 2 marca 2020 r. na mocy art. 1 pkt 14 i art. 101 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568 ze zm.), zwanej dalej ustawą zmieniającą z dnia 31 marca 2020 r., dodano art. 15zzs ust. 1 pkt 1. Zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.
W ocenie sądu, obowiązujący od 31 marca 2020 r. art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. z woli ustawodawcy ma zastosowanie do oceny zachowania terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, już od 14 marca 2020 r., a nie dopiero od wejścia w życie ustawy zmieniającej z dnia 31 marca 2020 r., działa zatem z mocą wsteczną. Wynika to jednoznacznie z treści art. 15zzs, który odwołuje się wprost do ogłoszonego wcześniej przez Ministra Zdrowia stanu zagrożenia epidemicznego, a następnie stanu epidemii.
Powyższe oznacza, że stosownie do art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego skargi nie rozpoczął swojego biegu od dnia następującego po dacie doręczenia skarżącemu wezwania do jego usunięcia, tj. od 19 marca 2020 r. i nie upłynął 25 marca 2020 r.
Przepis art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. został jednakże uchylony na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875), zwanej dalej ustawą zmieniającą z dnia 14 maja 2020 r. Zgodnie z art. 68 ust. 6 ustawy zmieniającej z dnia 14 maja 2020 r. terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Ustawa zmieniająca z dnia 14 maja 2020 r. weszła w życie 16 maja 2020 r. Zgodnie zatem z art. 68 ust. 6 ustawy zmieniającej z dnia 14 maja 2020 r. termin do usunięcia braku formalnego skargi rozpoczął bieg od 24 maja 2020 r. Siódmym dniem był 30 maja 2020 r. (sobota). Następnym dniem był 31 maja 2020 r. (niedziela) – dzień ustawowo wolny od pracy (art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy – tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r., poz. 90 ze zm.).
Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W tej sytuacji ostatnim dniem terminu do wskazania przez skarżącego numeru PESEL był 1 czerwca 2020 r. (poniedziałek). Termin ten upłynął jednak bezskutecznie. Skarżący nie usunął powyższego braku.
Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi.
Rozstrzygnięcie o zwrocie na rzecz skarżącego uiszczonego wpisu sądowego od skargi uzasadnia treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
eg