Uzasadnienie
III SA/Łd 199/18
W. G. i J. G. (dalej skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi skarżący sformułowali wniosek o przyznanie prawa pomocy przedkładając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF" – w uzasadnieniu wniosku zawartym w treści formularza sprecyzowali, iż wnoszą o zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku podnieśli, że skarżąca W. G. jest osobą schorowaną (po udarze) w związku z czym wymaga stałej opieki lekarskiej oraz wydaje dodatkowe środki na leki i rehabilitację. Ponadto skarżący pomagają, zamieszkującej z nimi córce i wnuczce. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe z córką i wnuczką. Na dochody gospodarstwa domowego składają się: świadczenia emerytalne skarżących w kwocie 1.541,67 zł i 856,66 zł, alimenty wypłacane na rzecz córki skarżących (400 zł) oraz zasiłek rodzinny – 95 zł. Skarżący są właścicielami domu o powierzchni 200 m2 oraz nieruchomości rolnych o łącznej powierzchni 4 ha. Nie posiadają żadnych oszczędności. Skarżąca jest właścicielem samochodu marki Citroen – nie sprecyzowała szacunkowej jego wartości. Nadmienili także, że spłacają kredyt konsumpcyjny, którego rata miesięczna wynosi 200 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżących, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Dochody gospodarstwa domowego, w skład którego wchodzą skarżący, ich córka i wnuczka, zamykają się kwotą ok. 3.100 zł, co daje ok. 775 zł na jednego członka rodziny. Z tych dochodów skarżący pokrywają bieżące wydatki i koszty utrzymania, w tym opłaty związane z utrzymaniem domu, zakup leków, wyżywienie i zwiększone koszty leczenia i rehabilitacji skarżącej, która jest po udarze. Nie posiadają przy tym żadnych oszczędności.
Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżących i całej rodziny jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego może wpłynąć na ich sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że skarżący nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
a.l.