Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Wyrok WSA w Łodzi z 18 maja 2006 r., III SA/Łd 2/05

WyrokprawomocneWojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi·18 maja 2006 r.
Sąd
Dnia 18 maja 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III
Rozpoznanie
w dniu 18 maja 2006 roku na rozprawie
Sprawa
sprawy ze skargi Z.P.-B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zameldowania
Skład
Sędzia NSA Janusz Nowacki przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia NSA Teresa Rutkowska
Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska
Asystent sędziego Dominika Trella protokolant

Sentencja

  1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy Z. z dnia [...] nr [...];
  2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku.

Uzasadnienie

Decyzją nr [...] z dnia [...] Wójt Gminy Z., na podstawie art.47 ust.2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych(Dz.U. nr 87 z 2001r. poz.960 z późn. zm.) orzekł o zameldowaniu Z.P.-B. na pobyt stały w miejscowości K. ul. A 2.

W uzasadnieniu stwierdzono, iż w dniu 27 lipca 2004r. Z.P.-B. wystąpił o zameldowanie na pobyt stały w miejscowości K. ul. A 2. W dniu 3 sierpnia 2004r. przeprowadzona została kontrola meldunkowa, która potwierdziła fakt jego pobytu przy ul. A 2. Według oświadczenia Z.P.-B. przebywa on tam od dnia 24 kwietnia 2000r. Obiekt w którym zamieszkuje jest ocieplony styropianem, znajduje się w nim kuchnia gazowa oraz piec akumulacyjny – gazowy na butlę. Nie jest rzeczą organu administracji ocena czy określony obiekt budowlany nadaje się na miejsce pobytu ludzi w rozumieniu prawa budowlanego i prawa zagospodarowania przestrzennego. Mając to na uwadze organ administracji orzekł jak w sentencji decyzji.

Odwołanie od wymienionej decyzji złożył Z.P.-B. podnosząc, iż zaskarżona decyzja nie zamyka sprawy w przedmiocie jego wymeldowania ze Z. pl. B 5/7, zameldowania w miejscowości K. ul. C 15 oraz przemeldowania na ul. A 2. Wyłączono bowiem okres od 24 kwietnia 2000r. do 20 września 2004r. Decyzja winna zostać uchylona i sprawa powinna zostać ponownie rozpatrzona łącznie ze wznowieniem postępowania w poprzednich sprawach.

Decyzją nr [...] z dnia [...] Wojewoda [...], na podstawie art.47 ust.2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych(Dz.U. nr 87 z 2001r. poz.960 z późn. zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu stwierdzono, iż zgodnie z treścią art.5 ust.1 i art.6 ust.1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. osoba posiadająca obywatelstwo polskie i przebywająca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązana zameldować się w miejscu pobytu stałego czyli w miejscu zamieszkania w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego pobytu. W rozpoznawanej sprawie istniały wątpliwości czy na obiekt, w którym Z.P.-B. chciał się zameldować, wydana została decyzja nakazująca jego rozbiórkę oraz czy zamieszkuje on w nim z zamiarem stałego przebywania. Wątpliwości te zostały rozstrzygnięte na korzyść odwołującego. Kontrola meldunkowa przeprowadzona w dniu 3 sierpnia 2004r. potwierdziła zamieszkiwanie Z.P.-B. w spornym kiosku. Organ I instancji nie naruszył przepisów prawa materialnego. Mając to na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje organu I instancji.

Na wymienioną decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożył Z.P.-B. podnosząc, iż dokonana została prowokacja polegająca na podaniu nie istniejącego adresu A 2, gdyż jest to pusta działka stanowiąca odrębną nieruchomość. Skarżący mieszka na ulicy C 15 od dnia 24 kwietnia 2000r.

Organ administracji w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia 22 grudnia 2005r. Z.P.-B. wnosił o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego podnosząc, iż przy ul. A 2 nikt nigdy nie mieszkał. Skarżący mieszka przy ul C 15 od 2000r. i w sierpniu tego roku złożył wniosek o jego zameldowanie, który do dzisiaj nie został wykonany. W związku z czym została dokonana prowokacja polegająca na złożeniu wniosku o przemeldowanie z ul. C 15 na ul. A 2. Nie było natomiast wniosku o przemeldowanie "spod chmurki" na ul. A 2 bo skarżący od dnia 24 kwietnia 2000r. jest zameldowany przy ul. C 15.

Skarżący został wezwany do wypowiedzenia się czy w związku z jego pismem z dnia 22 grudnia 2005r. nadal popiera skargę czy też ją cofa.

W piśmie procesowym z dnia 25 stycznia 2006r. skarżący podniósł, iż jego oświadczenie dotyczy zamieszkiwania przy ul. C 15 i przed wydaniem decyzji winno się zbadać gdzie dana osoba faktycznie zamieszkuje a brak taki skutkuje uchyleniem wadliwej decyzji.

Na rozprawie w dniu 18 maja 2006r. pełnomocnik organu administracji wyjaśnił, iż działki nr 144/4 i 144/5 znajdują się na skrzyżowaniu dwóch ulic i w zasadzie stanowią jedną nieruchomość zaś skarżący sam może wybrać przy jakiej ulicy chce być zameldowany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga Z.P.-B. jest uzasadniona.

Zgodnie z treścią art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych/Dz.U. nr 153 poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

W myśl zaś art.1 § 2 wymienionej ustawy kontrola o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:

a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy 2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach 3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Organy administracji obu instancji naruszyły przepisy postępowania administracyjnego a mianowicie art.7,77 § 1 i 80 kpa i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych/Dz.U. nr 32 z 1984r. poz.174 z późn. zm./. Zgodnie z treścią art.10 ust.1 wymienionej ustawy osoba, która przebywa w określonej miejscowości pod tym samym adresem dłużej niż trzy doby jest obowiązana zameldować się na pobyt stały lub czasowy najpóźniej przed upływem czwartej doby licząc od dnia przybycia. W myśl zaś art.6 ust.1 cytowanej ustawy pobytem stałym jest zamieszkiwanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania.

Należy zaznaczyć, iż miejscem pobytu stałego konkretnej osoby jest lokal w którym znajduje się centrum życiowe tej osoby a więc miejsce gdzie skoncentrowane są jej sprawy rodzinne, osobiste i majątkowe. Zamieszkiwanie w lokalu polega natomiast na stałym korzystaniu z jego urządzeń, nocowaniu w nim, spędzaniu w nim wolnego czasu oraz zaspakajaniu w nim swoich funkcji życiowych.

W rozpoznawanej sprawie organy administracji nie wyjaśniły w sposób dostateczny stanu faktycznego. Z zebranego materiału dowodowego wynika, iż Z.P.-B. w miejscowości K. jest właścicielem dwóch przylegających do siebie nieruchomości a mianowicie: działki nr 144/5 położonej przy ul. C 15 oraz działki nr 144/4 położonej przy ul. A 2. Skarżący w swoim wniosku z dnia 28 lipca 2004r. oraz w zgłoszeniu pobytu stałego z dnia 2 sierpnia 2004r. wnosił o jego zameldowanie przy ul. A 2 podnosząc, iż adresem poprzedniego miejsca pobytu stałego była ul. C 15. Organy administracji obu instancji uwzględniły żądanie skarżącego opierając się na wynikach kontroli meldunkowej przeprowadzonej w dniu 3 sierpnia 2004r. Kontrola ta została przeprowadzona w posesji przy ul. C 15 i wynika z niej, iż znajduje się tam kiosk drewniany na betonowych płytach, ocieplany styropianem w którym jest kuchnia gazowa oraz piec akumulacyjny gazowy. Organy administracji ustaliły, iż skarżący mieszka w tym obiekcie, również zimą i zameldowały go na pobyt stały przy ul. A 2.

Należy zaznaczyć, iż kontrola meldunkowa została przeprowadzona przy ul. C 15 zaś zameldowanie dotyczy ul. A 2. Organy administracji nie wyjaśniły jednak gdzie usytuowany jest kiosk, w którym zamieszkuje skarżący a mianowicie przy ul. C 15 czy przy ul. A 2. Protokół kontroli meldunkowej wskazywałby, iż znajduje się on przy ul. C 15. W związku z czym powstaje wątpliwość dlaczego skarżący został zameldowany przy ul. A 2 a nie przy ul. C 15. Organy administracji nie wyjaśniły tej rozbieżności. W aktach sprawy brak jest dokumentów pozwalających ustalić jak usytuowane są obie działki, których właścicielem jest skarżący, gdzie znajduje się ulica A a gdzie ulica C oraz gdzie usytuowany jest kiosk, w którym zamieszkuje skarżący. Organy administracji nie zajęły się wyjaśnieniem tej kwestii. Nie wiadomo zatem dlaczego wyniki kontroli meldunkowej przy ul. C 15, w ocenie organów administracji, stanowią podstawę zameldowania skarżącego przy ul. A 2. Organy administracji skoncentrowały się jedynie na ustaleniu czy winno się ocenić obiekt, w którym ma nastąpić zameldowanie, pod kątem nadawania się na miejsce pobytu stałego ludzi. Pominięto natomiast kwestię wyjaśnienia rozbieżności co do adresu miejsca pobytu stałego Z.P.-B. Organy administracji obu instancji nie podjęły zatem wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego ani też w sposób wyczerpujący nie zebrały nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego. Naruszyły tym przepisy art.7, 77 § 1 i 80 kpa i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze na podstawie art.145 § 1 pkt.1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy Z. z dnia [...].

Sąd nie podzielił poglądu pełnomocnika organu administracji wyrażonego na rozprawie, iż skoro działki nr 144/4 i 144/5 przylegają do siebie i znajdują się przy skrzyżowaniu dwóch ulic to skarżący może sam sobie wybrać przy jakiej ulicy chce być zameldowany. W myśl art.9b.) ust.1 i ust.2 pkt.2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. zameldowanie na pobyt stały lub czasowy następuje pod oznaczonym adresem zaś adres, w gminach nie posiadających statusu miasta, określa się przez podanie miejscowości, numeru domu i lokalu, nazwy gminy, nazwy województwa, kodu pocztowego oraz nazwy ulicy, jeżeli w miejscowości występuje podział na ulice. Z wymienionego przepisu wynika, iż adres zameldowania winien określać m.in. nazwę ulicy.

Z zebranego materiału dowodowego wynika, iż skarżący zamieszkuje w drewnianym kiosku. Nie zostało jednak wyjaśnione przy jakiej ulicy znajduje się ten kiosk a mianowicie przy ul. A 2(działka nr 144/4) czy przy ul. C 15(działka nr 144/5). Skoro adres zameldowania winien zawierać m.in. nazwę ulicy to należało ustalić przy jakiej ulicy znajduje się miejsce pobytu skarżącego lecz organy administracji tego nie uczyniły. Wbrew poglądowi pełnomocnika Wojewody [...] wyrażonego na rozprawie to nie skarżący może sobie dowolnie wybierać ulicę przy jakiej chce być zameldowany lecz organ administracji winien ustalić przy jakiej ulicy znajduje się jego miejsce stałego pobytu.

Z uwagi na to, iż skarga została uwzględniona, na podstawie art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji winny wyjaśnić czy skarżący nadal popiera czy też cofa swój wniosek o zameldowanie przy ul. A 2 gdyż w piśmie procesowym z dnia 22 grudnia 2005r. podniósł on, że sprawa jego zameldowania jest bezprzedmiotowa i winna zostać umorzona. W przypadku ustalenia, iż skarżący w dalszym ciągu wnosi o jego zameldowanie organy administracji winny przeprowadzić szczegółowe postępowanie dowodowe. Należy wyjaśnić jak usytuowane są działki nr 144/4 i 144/5, gdzie znajduje się ulica A a gdzie ulica C oraz gdzie usytuowany jest kiosk, w którym zamieszkuje skarżący. Należy także odnieść się do zarzutu podniesionego w skardze, iż przy ul. A 2 znajduje się pusta działka. Dopiero po dokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego organy administracji winny dokonać wnikliwej oceny materiału dowodowego a następnie wydać rozstrzygnięcie w sprawie.

Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.