Uzasadnienie
III SA/Łd 206/15
W związku ze skargą na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego w postaci stypendium za okres od 3 czerwca 2013 r. do 30 listopada 2013 r. J.N. wystąpiła do tut. Sądu z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z babcią i niepełnosprawną siostrą. Babcia otrzymuje emeryturę w kwocie 1825 zł, siostra – rentę wraz z zasiłkiem w łącznej kwocie 600 zł, skarżąca podjęła pracę zarobkową, z której pierwszy dochód za miesiąc marzec to kwota ok. 1000 zł. W uzasadnieniu wniosku strona podała, że nie posiada żądnego majątku ani oszczędności.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, iż zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych skarżący w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, udział skarżącej w postępowaniu nie wiąże się zatem z obowiązkiem ponoszenia kosztów sądowych. Skutkiem powyższego postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe.
Wobec powyższego, na podstawie art. 239 pkt 1 lit. b), art. 161 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
U.K.