Uzasadnienie
Postanowieniem z [...], wydanym na podstawie art. 134 w związku z art. 28 i art. 61 § 1 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. stwierdziło niedopuszczalność odwołania P. P. od decyzji Zarządu Województwa [...] z [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na lokalizację sieci gazowej.
W uzasadnieniu organ drugiej instancji przedstawiając stan faktyczny i prawny sprawy podniósł, że Zarząd Województwa [...] decyzją z [...] nie zezwolił [...] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością Oddział [...] w Ł., ul. A 18, 90-042 Ł. na lokalizację sieci gazowej średniego ciśnienia o średnicy Dn160 mm, w pasie drogowym drogi wojewódzkiej nr 726 oraz nie udzielił prawa do dysponowania gruntem pasa drogowego drogi wojewódzkiej nr 726 w celu wykonania wskazanego zamierzenia inwestycyjnego. Decyzja została doręczona spółce 6 grudnia 2019 r.
Odwołanie od powyższej decyzji, w terminie prawem przewidzianym, złożył P.P. uznany przez organ pierwszej instancji za pełnomocnika spółki.
Wezwaniem z 7 stycznia 2020 r. organ drugiej instancji wezwał P. P. do złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej w postępowaniu z odwołania od decyzji Zarządu Województwa [...] z [...] w terminie 7 dni, licząc od dnia doręczenia wezwania pod rygorem stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
W związku z powyższym wezwaniem P. P. 17 stycznia 2020 r. nadał na adres organu drugiej instancji pełnomocnictwo udzielone przez A. K. jako pełnomocnika [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością działającego na podstawie udzielonego przez Zarząd [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością pełnomocnictwa ogólnego z 14 listopada 2019 r.
W ocenie organu drugiej instancji, z treści pełnomocnictwa wynika jednoznacznie, że P. P. został upoważniony do "wykonywania w imieniu i na rzecz spółki czynności faktycznych i prawnych w odniesieniu do działań związanych z uzgodnieniem lokalizacji sieci gazowej średniego ciśnienia o średnicy Dn160 mm na działkach oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki nr ewid. 313, obręb 6 P., nr ewid. 1361/1, 1361/2, 1361/7, 4131/7, 4131/9, 1396/1, 1377/1, 1368/1, obręb 3 I., w pasie drogowym drogi wojewódzkiej nr 726. Organ drugiej instancji stwierdził przy tym, że P. P. uzyskał i przekazał do organu pełnomocnictwo z 13 stycznia 2020 r. do reprezentowania [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w zakresie "wykonywania w imieniu i na rzecz spółki czynności faktycznych i prawnych w odniesieniu do działań związanych z uzgodnieniem lokalizacji sieci gazowej średniego ciśnienia o średnicy Dn160 mm, na działkach oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki nr ewid. 313, obręb 6 P., nr ewid. 1361/1, 1361/2, 1361/7, 4131/7, 4131/9, 1396/1, 1377/1, 1368/1, obręb 3 I., w pasie drogowym drogi wojewódzkiej nr 726. Według organu drugiej instancji, pełnomocnictwo powyższe mogłoby być skuteczne od wskazanej w nim daty, tj. 13 stycznia 2020 r. Jednakże analiza treści pełnomocnictwa udzielonego przez A. K. P.P. oraz analiza akt sprawy wskazują, że do akt sprawy nie załączono pełnomocnictwa udzielonego A.K. do działania w imieniu [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, tj. pełnomocnictwa ogólnego z 14 listopada 2019 r., na które powołano się w treści pełnomocnictwa z 13 stycznia 2020 r. Stroną w niniejszym postępowaniu odwoławczym może być jedynie [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T., Oddział [...] w Ł. (prawidłowo reprezentowana), na rzecz której wydano zaskarżoną decyzję.
Prawidłowości reprezentacji spółki nie sposób jednak ocenić na podstawie całości materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, ponieważ w odpowiedzi na wezwanie P. P. nie przedstawił oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa udzielonego A. K. oraz dokumentów wykazujących możliwość udzielenia przez niego pełnomocnictw do działania w imieniu spółki. Organ drugiej instancji wyjaśnił, że w przypadku poprzedniego pełnomocnictwa, tj. 18 grudnia 2018 r., które nie było pełnomocnictwem do działania w postępowaniu odwoławczym, nie istniała taka potrzeba z uwagi na fakt, że zostało ono udzielone przez prokurentów, co było możliwe do zweryfikowania na podstawie wydruku KRS inwestora.
Natomiast w przypadku udzielenia pełnomocnictwa z 13 stycznia 2020 r. A. K. działał jako pełnomocnik [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, nie zaś jako prokurent. Organ drugiej instancji nie mógł nawet przyjąć, że działał on skutecznie jako prokurent z tego względu, że prokura udzielona A. K. jest prokurą łączną, a pełnomocnictwo zostało podpisane przez jedną osobę. Ponadto w pełnomocnictwie wyraźnie wskazano, że A. K. udzielając pełnomocnictwa z 13 stycznia 2020 r. działał jako pełnomocnik. Zarówno skarżąca, jak i P. P. są przedsiębiorcami, a zatem profesjonalistami. Ocena należytej staranności w prowadzonej działalności gospodarczej jest oczywiście surowsza od staranności ogólnie wymaganej, ponieważ w istotę działalności gospodarczej wkomponowane jest wymaganie niezbędnej wiedzy fachowej, obejmującej nie tylko czysto formalne kwalifikacje, ale także doświadczenie wynikające z praktyki zawodowej oraz ustalone zwyczajowo standardy wymagań.
Podmiotom gospodarczym można i trzeba stawiać jednakowo wysokie wymagania dotyczące staranności działania, jakie obowiązują profesjonalistów w obrocie prawnym. Tego rodzaju należyta staranność obejmuje także znajomość obowiązującego prawa oraz następstw z niego wynikających w prowadzonej działalności gospodarczej. Z tego względu uznać należało, że zarówno skarżąca, jak i P. P. prowadzący działalność gospodarczą, winni zdawać sobie sprawę z tego, w jaki sposób wykazać się prawidłowym umocowaniem do działania w sprawie. Stroną w niniejszym postępowaniu odwoławczym nie może być P. P. gdyż, nie posiada on interesu prawnego w sprawie lokalizacji sieci gazowej średniego ciśnienia o średnicy Dn160 mm, na działkach oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki nr ewid. 313, obręb 6 P., nr ewid. 1361/1, 1361/2, 1361/7, 4131/7, 4131/9, 1396/1, 1377/1, 1368/1, obręb 3 I., w pasie drogowym drogi wojewódzkiej nr 726.
W skardze na powyższe postanowienie [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Oddział [...] w Ł. ul. A 18 90-042 Ł., reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącej, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, że potwierdza wniesienie odwołania od decyzji Zarządu Województwa [...] z [...] przez P. P..
Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie:
- - art. 40 § 1 k.p.a. przez jego niezastosowanie przejawiające się niedoręczeniem stronie wezwania do złożenia pełnomocnictwa, a doręczenie wezwania rzekomemu pełnomocnikowi P. P.;
- - art. 40 § 2 k.p.a. przez jego błędne zastosowanie przejawiające się doręczeniem wezwania do złożenia pełnomocnictwa rzekomemu pełnomocnikowi, a nie stronie;
- - art. 103 § 2 k.c. przez jego niezastosowanie przejawiające się brakiem wezwania mocodawcy do potwierdzenia czynności dokonanych przez rzekomego pełnomocnika.
W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że wezwaniem z 7 stycznia 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wezwało P. P. do przesłania pełnomocnictwa do reprezentowania Polskiej skarżącej. W uzasadnieniu wskazano, że "dopóki do akt konkretnej sprawy administracyjnej nie złożono oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa nie można mówić o skutecznym umocowaniu pełnomocnika do działania w imieniu strony.". Zdaniem skarżącej, zgodnie z przedstawionym rozumowaniem, w sprawie nie występował prawidłowo umocowany pełnomocnik, szczególnie, że pełnomocnictwo rodzajowe z 18 grudnia 2018 r. złożone przez P. P. wraz z odwołaniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wygasło 31 grudnia 2019 r. Wobec powyższych ustaleń bez wątpienia można stwierdzić, że 7 stycznia 2020 r., tj. w dniu wezwania P. P., skarżąca nie była reprezentowana przez pełnomocnika, względnie była reprezentowana przez rzekomego pełnomocnika, który działał z przekroczeniem umocowania, a dodatkowo, którego pełnomocnictwo wygasło (falsus procurator).
W opisanym stanie faktycznym, wobec braku prawidłowo ustanowionego pełnomocnika, doręczenie wezwania, aby było skuteczne, powinno być dokonane skarżącej a nie P. P.. Z uwagi na niedoręczenie bezpośrednio stronie wezwania, w sytuacji gdy powinno być ono dokonane do niej, strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji nieprawidłowo dokonanych czynności przez organ drugiej instancji. Postanowienie z [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania jest poprzedzone niezgodnymi z prawem czynnościami organu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. nie wyznaczyło również, odpowiednio stosując przepis art. 103 § 2 k.c., stronie terminu do potwierdzenia czynności rzekomego pełnomocnika. Przez nieprawidłowe działanie organu drugiej instancji, skarżąca nie miała szansy potwierdzić czynności dokonanych przez rzekomego pełnomocnika. W związku z tym dopiero na tym etapie potwierdza złożenie odwołania przez P. P. z przekroczeniem umocowania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. z 2018r. poz.1467 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:
a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy 2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach 3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu czy jest on zgodny z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
W rozpoznawanej sprawie organ administracji naruszył przepisy postępowania a mianowicie art.7, 8 § 1,9, 10 § 1 i 134 K.p.a. i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z treścią art.134 K.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
W myśl art.33 § 1 i 2 K.p.a. pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie, w formie dokumentu elektronicznego lub zgłoszone do protokołu.
Zgodnie z treścią art.33 § 3 K.p.a. pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Organ administracji publicznej może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie SKO w Ł. stwierdzające niedopuszczalność odwołania P. P. od decyzji organu I instancji w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na lokalizację sieci gazowej. Po wniesieniu odwołania przez P. P. organ odwoławczy wezwał go do złożenia pełnomocnictwa do występowania w postępowaniu odwoławczym w imieniu [...]. P.P. złożył pełnomocnictwo z dnia 13 stycznia 2020r. lecz nie było one prawidłowe gdyż udzielił je A. K. (p.o. Dyrektora Oddziału [...] w Ł.) działający na podstawie pełnomocnictwa zarządu spółki z 14 listopada 2019r., którego nie załączono do sprawy. Wobec tego, że w wyznaczonym terminie P.P. nie przedłożył prawidłowego pełnomocnictwa uprawniającego go do reprezentowania spółki w postępowaniu odwoławczym, organ odwoławczy stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji z dnia 3 grudnia 2019r.
Należy zgodzić się z organem odwoławczym, że pełnomocnictwo z dnia 18 grudnia 2018r. nie upoważniało P. P. do wniesienia odwołania w imieniu [...]. Obejmowało ono między innymi upoważnienie do podpisywania i składania wniosków o lokalizację sieci gazowej w pasie drogowym oraz odbioru decyzji a ponadto wygasało one z dniem 31 grudnia 2019r. Na podstawie tego pełnomocnictwa P.P. nie był upoważniony do złożenia odwołania od decyzji z [...] Organ odwoławczy, po wniesieniu odwołania, prawidłowo zatem wezwał P. P. do złożenia pełnomocnika do występowania w postępowaniu odwoławczym.
Trafnie również organ odwoławczy uznał, że pełnomocnictwo szczególne z 13 stycznia 2020r. złożone po wezwaniu organu także nie upoważniało P. P. do występowania w postępowaniu odwoławczym. Pełnomocnictwa tego udzielił bowiem A. K. jako p.o. Dyrektora Oddziału [...]w Ł.. Jak wynika z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego do reprezentowania spółki uprawnionych jest dwóch członków zarządu albo jeden członek zarządu i prokurent albo dwóch prokurentów. A. K. nie był i nie jest członkiem zarządu [...]. Jest on prokurentem lecz udzielając pełnomocnictwa nie działał jako prokurent (nadto prokura udzielona A.K. jest prokurą łączną) lecz na podstawie pełnomocnika ogólnego udzielonego mu w dniu 14 listopada 2019r. przez zarząd spółki. Do pełnomocnictwa szczególnego z 13 stycznia 2020r. nie dołączono jednak pełnomocnictwa ogólnego z 14 listopada 2019r. W związku z czym pełnomocnictwo z 13 stycznia 2020r. złożone przez P. P. nie upoważniało go do występowania w postępowaniu odwoławczym.
W ocenie sądu organ odwoławczy błędnie stwierdził niedopuszczalność odwołania opierając się wyłącznie na treści pełnomocnictwa szczególnego z 13 stycznia 2020r.
Należy zaznaczyć, że każde podanie w tym także odwołanie może być wniesione przez pełnomocnika (art.32 K.p.a.) będącego osobą fizyczną posiadającą pełną zdolność do czynności prawnych (art.33 § 1 K.p.a.) przy czym pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub ustnie do protokołu i dołączone do akt w oryginale lub w urzędowo poświadczonym odpisie (art.33 § 2 i 3 K.p.a.). Uregulowania zawarte w art.32 i 33 K.p.a. nie są jednak kompletne i dlatego przy wyjaśnianiu sytuacji, które nie zostały objęte regulacją tych przepisów należy posiłkowo stosować zasady wyrażone w Kodeksie cywilnym (tak w wyroku NSA z dnia 4 lipca 2006 r., II OSK 941/05). Taką sytuacją jest potwierdzenie czynności wadliwego pełnomocnika. Kwestia ta nie jest uregulowana w przepisach K.p.a., natomiast według unormowań Kodeksu cywilnego w przypadku braku umocowania po stronie pełnomocnika ważność czynności zależy od potwierdzenia jej przez mocodawcę (art. 103 § 1 i art. 104 K.c.).
Przepis art. 103 § 1 K.c. obejmuje swoją regulacją zarówno sytuację gdy pełnomocnik działający w imieniu danej osoby nie posiada pełnomocnictwa, jak również gdy pełnomocnik posiadający pełnomocnictwo o danej treści przekroczy jego zakres. W obydwu sytuacjach zachodzi możliwość potwierdzenia przez mocodawcę w ten sposób dokonanych czynności prawnych przez pełnomocnika.
W orzecznictwie sądów administracyjnych jest powszechnie przyjęty pogląd, że odwołanie składa strona działając jedynie przez pełnomocnika, wobec czego niezłożenie przez pełnomocnika stosownego upoważnienia (bądź złożenie nieprawidłowego upoważnienia) winno skutkować wezwaniem samej strony do podpisania odwołania lub ewentualnie do potwierdzenia czynności podjętych przez pełnomocnika pod rygorem stwierdzenia niedopuszczalności środka zaskarżenia. Pogląd taki wyraził WSA w Łodzi w wyrokach z 4 czerwca 2008r. w spr. II SA/Łd 282/08, z 28 czerwca 2011r. w spr. III SA/Łd 337/10 i z 5 września 2009r. w spr. I SAŁd 375/09, WSA w Warszawie w wyroku z 21 czerwca 2018r. w spr. IV SA/Wa 3144/17, WSA w Gorzowie Wlkp. w wyroku z 13 sierpnia 2008r. w spr. II SA/Go 324/09, WSA w Gdańsku w wyroku z 17 maja 2018r. w spr. III SA/Gd 222/18, WSA w Rzeszowie w wyroku z 7 września 2017r. w spr. II SA/Rz 605/17 i WSA w Szczecinie w wyroku z 11 lutego 2009r. w spr. I SA/Sz 691/08. Sąd w obecnym składzie podzielił pogląd wyrażony w wymienionych orzeczeniach.
Pogląd, iż w sytuacjach wątpliwych, nieuregulowanych w przepisach postępowania administracyjnego, należy stosować posiłkowo zasady określone w Kodeksie cywilnym (tzn. w przypadku braku prawidłowego umocowania po stronie pełnomocnika ważność czynności zależy od potwierdzenia jej przez mocodawcę – art.103 § 1 i 104 K.c.) wynika także z zasad ogólnych postępowania administracyjnego. Chodzi o zasadę nakazującą załatwienie sprawy w sposób uwzględniający interes społeczny i słuszny interes obywateli (art.7 K.p.a.), zasadę nakazującą prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art.8 § 1 K.p.a.) oraz zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym (art.10 § 1 K.p.a.).
W ocenie sądu aby w postępowaniu administracyjnym mogło dojść do potwierdzenia przez stronę czynności dokonanych przez wadliwie ustanowionego pełnomocnika, muszą być spełnione dwa warunki: pełnomocnikiem takim musi być osoba, która w myśl przepisów K.p.a. spełnia ogólne warunki do bycia pełnomocnikiem w postępowaniu administracyjnym, ponadto potwierdzenie czynności zdziałanych przez wadliwie ustanowionego pełnomocnika musi mieć miejsce w toku postępowania administracyjnego, w którym taka sytuacja wystąpiła, a więc musi nastąpić przed wydaniem ostatecznej decyzji w sprawie.
Potwierdzenie ma charakter uniwersalny, obejmuje zarówno formę, jak i termin dokonania czynności oraz przewidziane w niej skutki (tak również w wyroku NSA z dnia 18 czerwca 2015 r., sygn. akt I GSK 506/14).
W niniejszej sprawie w sytuacji kiedy złożone pełnomocnictwo z 13 stycznia 2020r. nie było prawidłowe organ odwoławczy winien zastosować posiłkowo przepisy Kodeksu cywilnego. Winien zatem wezwać samą stronę do podpisania odwołania lub ewentualnie do potwierdzenia czynności podjętej przez P. P.. Organ odwoławczy jednak tego nie uczynił lecz stwierdził niedopuszczalność wniesionego odwołania.
Niezależnie od możliwości wezwania strony do podpisania odwołania lub potwierdzenia czynności podjętej przez P. P. organ odwoławczy mógł nadto wezwać P.P. do uzupełnienia braków pełnomocnictwa szczególnego z 13 stycznia 2020r. poprzez złożenie pełnomocnictwa ogólnego z 14 listopada 2019r. Pełnomocnictwa z 13 stycznia 2020r. udzielił bowiem A. K. na podstawie udzielonego mu przez zarząd spółki pełnomocnictwa ogólnego z 14 listopada 2019r. To ostatnie pełnomocnictwo nie zostało jednak załączone do akt sprawy. W związku z czym organ odwoławczy mógł wezwać P.P. do złożenia pełnomocnictwa ogólnego z 14 listopada 2019r. w zakreślonym terminie. Złożenie tego pełnomocnictwa (z 14 listopada 2019r.) konwalidowałoby wszelkie braki odwołania., Takie wezwanie organu byłoby zgodne z zasadami ogólnymi postępowania administracyjnego określonymi w art.7, 8 § 1, 9 i 10 § 1 K.p.a. o czym była mowa we wcześniejszych rozważaniach.
Nie budzi bowiem wątpliwości fakt, że stroną w niniejszej sprawie była [...]a P. P. działał w jej a nie w swoim imieniu. Skoro stroną była spółka, a z zebranego materiału dowodowego nie wynika aby P.P. był profesjonalnym prawnikiem, to obowiązkiem organu odwoławczego było stosowanie wobec strony ogólnych zasad postępowania administracyjnego, o których mowa w art. 7, 8 § 1, 9 i 10 § 1 K.p.a. a czynnością mieszczącą się w tych zasadach byłoby wezwanie P.P. do nadesłanie pełnomocnictwa ogólnego z 14 listopada 2019r. Organ odwoławczy jednak tego nie uczynił.
Sąd nie podzielił poglądu wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu, że pełnomocnictwo szczególne z 13 stycznia 2020r. mogłoby być skuteczne jedynie od wskazanej w nim daty (tzn. od 13 stycznia 2020r.).
W orzecznictwie sądów administracyjnych jest powszechnie przyjęty pogląd, że udzielenie pełnomocnictwa z datą późniejszą niż data wniesienie odwołania skutkuje uznaniem, iż w chwili wniesienia odwołania pełnomocnik był należycie umocowany. Strona poprzez udzielenie pełnomocnictwa dokonuje bowiem konwalidacji wadliwej czynności prawnej, dokonanej przez pełnomocnika. Podkreślenia również wymaga fakt, że takie potwierdzenie czynności może nastąpić również po dokonaniu czynności, np. konwalidować odwołanie dopiero w postępowaniu odwoławczym (tak w uchwałach SN z dnia 20 grudnia 1968 r. III CZP 93/68 oraz z dnia 18 września 1992 r., sygn. akt III CZP 112/92).
Tym samym następuje konwalidacja wadliwości umocowania pełnomocnika ze skutkiem ex tunc, czyli na dzień dokonania jego pierwszej czynności w sprawie. Potwierdzeniu pełnomocnictwa należy przypisać charakter uniwersalny, obejmuje zarówno formę, jak i termin dokonania czynności oraz przewidziane w niej skutki (tak WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 7 września 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 605/17, WSA w Warszawie w wyroku z 21 czerwca 2018r. w spr. IV SA/Wa 3144/17 i WSA w Gdańsku w wyroku z 17 maja 2018r. w spr. III SA/Gd 222/18.
Reasumując sąd uznał, że skarga jest uzasadniona. Organ odwoławczy po złożeniu przez P.P. pełnomocnictwa z 13 stycznia 2020r. nie wezwał strony do podpisania odwołania lub potwierdzenia czynności dokonanej przez P. P. jak również nie wezwał P.P. do złożenia pełnomocnictwa ogólnego z 14 listopada 2019r. Naruszył tym przepisy art..7, 8 § 1, 9, 10 § 1 i 134 K.p.a. co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 c.) p.p.s.a., sąd uchylił zaskarżone postanowienie.
Na podstawie art.200 p.p.s.a. sąd zasądził od organu administracji na rzecz strony skarżącej kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na ogólną sumę kosztów złożyło się: 480 zł – wynagrodzenie pełnomocnika, 100 zł – wpis sądowy, 17 zł – opłata kancelaryjna.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy uwzględnić rozważania zawarte w niniejszym uzasadnieniu i dokonaną w nim ocenę prawną.
a.l.