Uzasadnienie
III SA/Łd 209/09
Pismem z dnia 25 marca 2009 r. A. P. (dalej skarżąca) złożyła skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy dokonania wpisu do rejestru gruntów. Następnie pismem z dnia 5 kwietnia 2009 r. skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy.
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – stosownie do treści art. 252 i art. 257 powoływanej ustawy – wezwał skarżącą do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżąca w zakreślonym w wezwaniu terminie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF", wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała w szczególności na swoją trudną sytuację zdrowotną podnosząc, że jest osobą schorowaną (choroba nowotworowa). Podniosła przy tym, że uzyskała orzeczenie o trwałej niezdolności do samodzielnej egzystencji. Dalej wskazała na swoje dochody (emerytura w wysokości 1.512 zł) i ponoszone bieżące koszty utrzymania, na które składają się: koszty leczenia i wizyt u lekarzy specjalistów oraz zakup leków – ok. 500 zł miesięcznie; energia elektryczna – ok. 100 zł, gaz – ok. 20 zł; telefon – ok. 80 zł; woda – ok. 50 zł; żywność – ok. 200 zł; środki czystości, odzież – ok. 200 zł oraz zakup węgla – ok. 2.800 zł rocznie.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jest właścicielką domu mieszkalnego (jak zaznaczyła z kamienia wapiennego) o powierzchni 72 m2, który zgodnie z jej oświadczeniem wymaga remontu oraz mieszkania o powierzchni 26,5 m2, a także nieruchomości rolnej o powierzchni 0,93 ha (w tym – jak zaznaczyła skarżąca 0,81 należy do jej rodziców) oraz działki o powierzchni 4,33 ha. Jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącej stanowi jej emerytura w wysokości 1.601,38 zł brutto. Skarżąca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zm. – dalej ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 cytowanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszym wniosku skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek skarżącej, referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącej stanowi jej emerytura w wysokości 1.601,38 zł brutto. Skarżąca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów wartościowych. Istotne jest przy tym, że ponosi wysokie wydatki na pokrycie bieżących kosztów leczenia i podstawowych świadczeń zdrowotnych, które określiła na ok. 500 zł miesięcznie.
Zwrócić należy także uwagę, że skarżąca jest osobą schorowaną i mam orzeczoną trwałą niezdolności do samodzielnej egzystencji. Ponadto skarżąca – co wskazała w oświadczeniu – uiszcza koszty związane z bieżącym utrzymaniem w wysokości ok. 650 zł, w tym koszty energii elektrycznej, gazu; telefonu; wody; żywności oraz środków czystości i odzieży. Dodatkowo wskazała na roczne koszty związane z zakupem węgla dla celów grzewczych w kwocie 2.800 zł rocznie.
W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w części (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.