Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...], nr [...] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. 2013 r. poz. 267 ze zm.) - dalej: K.p.a.; art. 17 § 1, art. 18, art. 110u § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm.) – dalej: u.p.e.a., Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...], nr [...], orzekające o pozostawieniu bez rozpatrzenia zarzutów L.E. do opisu i oszacowania wartości nieruchomości z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia.
Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że ze zgromadzonego materiału dowodowego sprawy wynika, iż w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do E.E. i S.E. na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 4 lutego 2008 r., o nr [...], [...], [...], [...] oraz [...], zawiadomieniem z dnia 20 marca 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. dokonał zajęcia zabudowanej nieruchomości rolnej położonej w miejscowości K, gm. S. o łącznej powierzchni 3ha 22ary 80m² dla ochrony wierzytelności w kwocie 1 232 430,10zł.
Następnie pismem z dnia 1 października 2014 r. organ egzekucyjny zawiadomił uczestników postępowania egzekucyjnego o terminie dokonania opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości, który został wyznaczony na dzień 5 listopada 2014 r. Zawiadomienie o terminie przeprowadzenia w/w czynności zostało doręczone L.E. w dniu 8 października 2014 r. wraz z pouczeniem o braku obowiązku stawiennictwa oraz o przysługującym prawie wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Ponadto, na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta S. wywieszone zostało na okres od 3 października 2014 r. do 6 listopada 2014 r. obwieszczenie o zamiarze przeprowadzenia powyższej czynności.
W dniu 5 listopada 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. dokonał opisu i oszacowania w/w nieruchomości. W tym samym dniu z przeprowadzonej czynności sporządzony został protokół nr [...], który doręczono uczestnikom postępowania egzekucyjnego, w tym L.E. w dniu 10 listopada 2014 r.
Pismem z dnia 24 listopada 2014 r. L.E., W.E., E.E. oraz S.E. wnieśli zarzuty do sporządzonego opisu i oszacowania wartości nieruchomości z dnia 5 listopada 2014 r.
Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. pozostawił bez rozpoznania wniesione przez L.E. zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, z uwagi na uchybienie 14 dniowego terminu, określonego w art. 110u § 1 u.p.e.a., który biegł od dnia 5 listopada 2014 r., tj. od momentu ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
Jednocześnie postanowieniami z dnia 11 grudnia 2014 r. organ I instancji pozostawił bez rozpoznania zarzuty wniesione przez W.E. oraz małżonków E. i S.E.
Kwestionując zasadność wydanego rozstrzygnięcia L.E. wniósł zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Zarzucając naruszenie art. 110u u.p.e.a. wniósł o uchylenie zaskarżanego postanowienia i nakazanie organowi przeprowadzenie ponownego opisania i oszacowania wartości nieruchomości. Strona przyznała, że została powiadomiona o terminie dokonania czynności, jak również o prawie wniesienia zarzutów w terminie 14 dni od ukończenia opisu i oszacowania. Jednak w ocenie skarżącego, ukończenie opisu i oszacowania nieruchomości następuje nie z momentem sporządzenia protokołu z przeprowadzonej czynności, a dopiero z datą doręczenia tego protokołu.
Zatem od tej daty winien być liczony 14 dniowy termin przewidziany do wniesienia zarzutów. Odmienna interpretacja przepisów oznaczałaby niecelowość doręczania stronom protokołu opisu i oszacowania zajętej nieruchomości. W dalszej części strona podniosła zarzuty, co do prawidłowości sporządzonego opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, uznając je za prawidłowe. Organ odwoławczy powołał przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, regulujące kwestie opisu i oszacowania zajętej nieruchomości, w tym zdanie pierwsze art. 110u § 1, zgodnie z którym zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości mogą być wnoszone przez wszystkich uczestników postępowania egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości. W ocenie organu odwoławczego, użyty przez ustawodawcę zwrot "od dnia ukończenia" należy rozumieć jako termin, w którym sporządzono i podpisano protokół z przeprowadzonego opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości. Na zasadność powyższego stanowiska organ powołał orzecznictwo sądów administracyjnych, jak i stanowisko doktryny.
Tym samym, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej, skoro w niniejszej sprawie protokół opisu i oszacowania przedmiotowej nieruchomości został sporządzony w dniu 5 listopada 2014 r., to 14 dniowy termin, o którym mowa w art. 110u §1 u.p.e.a., w zw. z art. 18 u.p.e.a. i art. 57 § 1 K.p.a., rozpoczął swój bieg w dniu 6 listopada 2014 r. i upłynął w dniu 19 listopada 2014 r. Natomiast zarzuty do sporządzonego opisu i oszacowania wartości nieruchomości strona wniosła dopiero w dniu 24 listopada 2014 r. Z uwagi na stwierdzone uchybienie terminu do wniesienia zarzutów, organ nie mógł ustosunkować się do zastrzeżeń strony, w zakresie prawidłowości sporządzenia opisu i oszacowania wartości przedmiotowej nieruchomości.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi L.E. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 6 i art. 7 K.p.a. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania. Wniósł ponadto o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnych w stosunku do zajętej nieruchomości. Uzasadniając skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko, co do daty rozpoczęcia biegu terminu, o którym mowa w art. 110u § 1 u.p.e.a.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2016 r., III SA/Łd 209/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania czynności egzekucyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
- 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy,
- 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach,
- 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, że sąd ocenia czy orzeczenie organu jest zgodne z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Analiza w tym zakresie dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji, a sąd rozpatrując skargę rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Przeprowadzona przez Sąd w rozpoznawanej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie nie wykazała, aby zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do ich wyeliminowania z obrotu prawnego.
Przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] o pozostawieniu bez rozpatrzenia zarzutów L.E. do opisu i oszacowania wartości nieruchomości, przeprowadzonego na podstawie przepisów Rozdziału 7 Oddział 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm.)- dalej u.p.e.a.
Natomiast kwestią sporną pozostaje moment rozpoczęcia biegu 14 dniowego terminu przewidzianego do wniesienia zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości, o którym mowa w art. 110u § 1 u.p.e.a.
Na wstępie niniejszych rozważań wskazać należy, iż stosownie do treści art. 110m § 1 u.p.e.a., po upływie terminu określonego w wezwaniu zobowiązanego do zapłaty dochodzonych należności organ egzekucyjny dokonuje opisu i oszacowania zajętej nieruchomości.
O terminie opisu i oszacowania nieruchomości organ egzekucyjny zawiadamia znanych mu uczestników postępowania, jak również innych, nieznanych mu uczestników postępowania poprzez obwieszczenie publiczne wywieszone w siedzibie urzędu skarbowego oraz urzędu właściwej jednostki samorządu terytorialnego, nie później niż na 14 dni przed rozpoczęciem opisu (art. 110o § 1-3 u.p.e.a.).
Z przeprowadzonej czynności opisu i oszacowania organ sporządza protokół, którego treść określa art. 110r u.p.e.a.
Zgodnie z treścią art. 110u § 1 u.p.e.a. zarzuty do oszacowania wartości nieruchomości mogą być wnoszone przez wszystkich uczestników postępowania egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartość nieruchomości. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie opisu i oszacowania wartości nieruchomości przysługuje zażalenie.
Uregulowana w powyżej powołanym przepisie instytucja zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości stanowi samodzielny środek prawny, którego nie należy identyfikować z zarzutami w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, o jakich mowa w art. 33-35 u.p.e.a. Jak wynika wprost z art. 110u § 1 u.p.e.a., zarzuty do opisu i oszacowania wartości nieruchomości mogą być wnoszone w 14 dniowym terminie liczonym od dnia ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości, który to termin może zostać przywrócony na zasadach ogólnych, określonych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. z 2016 r. poz.
23) – dalej: K.p.a. Legitymacja do wniesienia zarzutu służy każdemu uczestnikowi postępowania egzekucyjnego. Zarzuty wnosi się do organu egzekucyjnego prowadzącego postępowanie, który wydaje rozstrzygnięcie w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Na postanowienie organu odwoławczego w sprawie zarzutów, przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. Grześkiewicz W. komentarz do art. 110u ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji [w] Kijowski D.R. (red.) Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Komentarz, LEX 2015; Ofiarska M., Opis i oszacowanie wartości nieruchomości, Komentarz praktyczny ABC nr 71331).
W przedmiotowej sprawie organy administracji publicznej pozostawiły bez rozpatrzenia zarzuty L.E. na przeprowadzone w dniu 5 listopada 2014 r. opisanie i oszacowanie wartości zajętej zabudowanej nieruchomości rolnej położonej w miejscowości K., gm. S., z uwagi na uchybienie 14 dniowego terminu określonego w art. 110u § 1 u.p.e.a.
Kwestionując prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia skarżący podniósł, iż z uwagi na brak ustawowej definicji terminu "ukończenie opisu i oszacowania nieruchomości", należy przyjąć, że rozpoczęcie 14 dniowego terminu do wniesienia zarzutów następuje z datą doręczenia stronom postępowania protokołu z opisu i oszacowania nieruchomości, a nie od momentu jego podpisania, niezależnie od tego, czy strony postępowania egzekucyjnego były obecne przy dokonaniu tej czynności. Odmienna interpretacja powołanego przepisu oznaczałaby zdaniem skarżącego, niecelowość doręczania stronom protokołu opisu i oszacowania zajętej nieruchomości.
Powyżej przedstawione stanowisko skarżącego, w ocenie sądu uznać należy za nieprawidłowe.
W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został bowiem pogląd, zgodnie z którym okolicznością uruchomiającą bieg 14 dniowego terminu, o którym mowa w art. 110u § 1 u.p.e.a. jest wyłącznie moment (dzień) ukończenia czynności związanych z dokonanym opisem i oszacowaniem wartości nieruchomości. Przy czym synonimem ukończenia tych czynności jest sporządzenie protokołu z ich dokonania, o którym mowa w art. 110r § 1 u.p.e.a. Treść przywołanego art. 110u § 1 u.p.e.a. nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych i wprost z niej wynika, że termin na złożenie zarzutów wynosi 14 dni i jest liczony od dnia ukończenia opisu oszacowania, nie zaś od innego momentu, np. doręczenia protokołu z tej czynności (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 3 marca 2016 r., I SA/Go 11/16; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 28 października 2015 r., III SA/Wr 254/15; wyrok WSA w Olsztynie z dnia 7 października 2015 r., I SA/Ol 54/15 – www.cbois.nsa.gov.pl).
Również w komentarzu do art. 110u ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (por. Grześkiewicz W. [w] Kijowski D.R. (red.) Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Komentarz, LEX 2015) autor zaznaczył, iż: "Początek 14-dniowego terminu do wniesienia zarzutów liczony jest odmiennie aniżeli w odniesieniu do pozostałych czynności organu egzekucyjnego (art. 27 § 1 pkt 9 w zw. z art. 33 u.p.e.a.). Termin ten biegnie od dnia ukończenia opisu i oszacowania, przez który należy rozumieć sporządzenie i podpisanie protokołu z tej czynności".
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, iż analiza zgromadzonego materiału dowodowego wskazuje, że zawiadomienie z dnia 1 października 2014 r. o zamiarze dokonania w dniu 5 listopada 2014 r. opisu i oszacowania zajętej nieruchomości zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 października 2014 r. Zawiadomienie to zawierało pouczenie o braku obowiązkowego stawiennictwa, które nie wstrzymuje dokonania czynności, jak również o 14 dniowym terminie przewidzianym na wniesienie zarzutu, liczonym od dnia ukończenia opisu i oszacowania nieruchomości (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 361 akt administracyjnych). Uznać należało zatem, że nie doszło do naruszenia zasad postępowania, a w szczególności wyrażonej w art. 9 K.p.a. zasady informowania stron, co podnosi skarżący we wniesionej skardze.
Ponadto, co istotne, faktu skutecznego powiadomienia o dacie przeprowadzenia czynności oraz stosownego pouczenia skarżący nie kwestionuje. Podnosi jedynie, że nie mógł uczestniczyć w przeprowadzonych czynnościach z uwagi na pilne obowiązki służbowe. Wskazać również należy, że o wyznaczonym terminie dokonania czynności organ egzekucyjny poinformował pozostałych uczestników prowadzonego postępowania administracyjnego, jak i obwieścił publicznie w siedzibie Urzędu Skarbowego w S. oraz w siedzibie Urzędu Miasta S. (k. 371, k. 363, k. 366 akt administracyjnych). Z akt sprawy wynika także, że z dokonanej w dniu 5 listopada 2014 r. czynności opisania i oszacowania wartości zajętej nieruchomości sporządzony został protokół nr [...], o treści odpowiadającej wymogom określonym w art. 110r § 1 i § 2 u.p.e.a., który został następnie doręczony skarżącemu oraz pozostałym uczestnikom postępowania (k. 367- 373 akt administracyjnych).
Tym samym w ocenie sądu, organy administracji publicznej procedujące w niniejszej sprawie prawidłowo przyjęły, że ukończenie opisu i oszacowania wartości zajętej nieruchomości rolnej położonej w miejscowości K., gm. S. nastąpiło w dniu 5 listopada 2014 r., tj. w dniu sporządzenia i podpisania protokołu z dokonanej czynności. Zatem 14 dniowy termin, określony w art. 110u § 1 u.p.e.a. rozpoczął swój bieg w dniu 6 listopada 2014 r. i upłynął w dniu 19 listopada 2014 r. Zgodnie bowiem z treścią art. 54 § 1 K.p.a., do którego odpowiedniego zastosowania odsyła przepis art. 18 u.p.e.a., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.
Natomiast w przedmiotowej sprawie zarzuty do przeprowadzonego opisu i oszacowania zajętej nieruchomości skarżący wniósł dopiero w dniu 24 listopada 2014 r., a więc z uchybieniem w/w terminu. Jednocześnie strona nie wnosiła o przywrócenie uchybionego terminu. W związku z powyższym należało uznać, że organy administracji zasadnie pozostawiły zarzuty skarżącego bez rozpatrzenia.
Odpowiadając na wątpliwości skarżącego, co do celowości doręczenia mu protokołu z opisu i oszacowania wartości nieruchomości, wskazać należy na brzmienie art. 110w § 2 u.p.e.a., który stanowi, iż termin wyznaczenia publicznej licytacji zajętej nieruchomości nie może być ustalony wcześniej, niż po upływie 30 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Doręczenie protokołu z opisu i oszacowania wartości nieruchomości wpływa zatem na termin wyznaczenia licytacji nieruchomości.
Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącego, iż w żaden sposób nie został on poinformowany przez organ o terminie ukończenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości, wskazać trzeba, że przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, takiego obowiązku na organy egzekucyjne nie nakładają. Co podkreślono wyżej, skarżący został w prawidłowy sposób pouczony przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. o terminie i miejscu dokonania opisu i oszacowania wartości nieruchomości oraz o terminie na wniesienie zarzutów od tej czynności, zatem skoro nie stawił się w dniu 5 listopada 2014 r. w miejscu przeprowadzania opisu i oszacowania wartości nieruchomości, dla ochrony swoich interesów winien był zainteresować się, czy w tym dniu czynność została ukończona.
Ponadto, w doręczonym stronie protokole opisu i oszacowania wartości nieruchomości z dnia 5 listopada 2014 r. organ wyraźnie wskazał, że "opis zakończono w dniu 05.11.2014r. o godz. 12:00" (pkt 9 protokołu). Powyższy protokół został doręczony skarżącemu w dniu 10 listopada 2014 r., a zatem nie było przeszkód, aby zarzuty zostały przez niego wniesione w terminie wyznaczonym przez art. 110u § 1 u.p.e.a.
Za chybione w ocenie sądu uznać także należy pozostałe zarzut skargi, co do naruszenia art. 6 i art. 7 K.p.a., których to uchybień strona doszukuje się w odstąpieniu przez organy administracji publicznej od merytorycznej analizy wniesionych zarzutów.
Wyrażona w art. 6 K.p.a. zasada praworządności (zwaną także zasadą legalizmu) obejmuje dwa zasadnicze elementy, a mianowicie ustalenie przez organ administracji publicznej zdolności prawnej do prowadzenia postępowania w danej sprawie oraz zastosowanie przepisów prawa materialnego i przepisów prawa procesowego przy rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy.
Natomiast wyrażona w art. 7 K.p.a. zasada prawdy obiektywnej, pozostaje w ścisłym związek z powołaną wcześniej zasadą praworządności oraz wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego, obligując organ administracji publicznej do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą na podstawie wszelkich dostępnych dowodów. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 K.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie z urzędu jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji. Zakres postępowania dowodowego zależy jednakże od przedmiotu sprawy administracyjnej. Konsekwencją obowiązywania zasad praworządności i prawdy obiektywnej jest także regulacja zawarta w art. 107 § 1 k.p.a., ustanawiającym obok innych wymogów decyzji obowiązek organu zawarcia w niej podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego, które w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady swobodnej oceny dowodów z art. 80 k.p.a., rozumianej jako ocena tego materiału na podstawie całokształtu zgromadzonych dowodów, następująca zgodnie z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego.
W niniejszej sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało przez organ właściwy zarówno miejscowo, jak i rzeczowo, w oparciu o obwiązujące przepisy prawa. Natomiast z uwagi na stwierdzone niezachowanie warunków formalnych wniesienia zarzutów, tj. uchybienie przez skarżącego 14 dniowemu terminowi, o którym mowa w art. 110u § 1 u.p.e.a., organy nie mogły przystąpić do ich merytorycznej oceny. Rozpatrując zarzuty wniesione po upływie terminu organy administracji dopuściłyby się rażącego naruszenia prawa, skutkującego koniecznością wyeliminowania wydanych w tym przedmiocie rozstrzygnięć z obrotu prawnego. Tym samym zarzut skarżącego, co do naruszenia art. 6 i art. 7 K.p.a. uznać należało za bezzasadny.
Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.
D.Cz.