Uzasadnienie
III SA/Łd 230/09
W dniu 9 kwietnia 2009 r. B. J. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy zameldowania D. J.. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – stosownie do treści art. 252 i art. 257 powoływanej ustawy – wezwał skarżącą do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżąca w zakreślonym w wezwaniu terminie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF", wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazał na swoją trudną sytuację materialną, podnosząc w szczególności, że jest osobą bezrobotną, a prawo do zasiłku dla bezrobotnych przysługuje jej jedynie do 31 grudnia 2009 r. Mąż, uzyskujący dochody z tytułu umowy o pracę, ma podpisaną umowę zatrudnienia do 31 lipca 2009 r.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem D. J. i synami: D. J. (1 rok) i K. J. (4 lata). Na dochody gospodarstwa domowego składają się: dochody z tytułu umowy o pracę męża skarżącej w wysokości 1.260 zł brutto (ok. 950 zł netto); zasiłek dla bezrobotnych wypłacany na rzecz skarżącej w wysokości 400 zł netto i zasiłek rodzinny w wysokości 98 zł netto. Daje to łączny dochód w gospodarstwie domowym skarżącej w wysokości ok. 1.450 zł netto, a w przeliczeniu na jednego członka rodziny ok. 360 zł netto. Skarżąca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Zgodnie z przekazanym oświadczeniem nie posiada własnego domu, mieszkania ani żadnych innych nieruchomości. W uzasadnieniu wniosku wskazała także na ponoszone bieżące koszty utrzymania, które wyliczyła na 700 zł, dodatkowo wskazując na koszty opału w kwocie ok. 2.000 zł rocznie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżąca jest osobą bezrobotną. Łączne dochody gospodarstw domowego zamykają się kwotą ok. 1.450 zł netto, a średniomiesięcznie na jednego członka rodziny ok. 360 zł netto. Istotne w tym względzie jest także, że skarżąca ma na wychowaniu dwoje małoletnich dzieci. Ponosi przy tym koszty bieżącego utrzymania, które wyliczyła na ok. 700 zł oraz dodatkowe koszty zakupu opału w kwocie ok. 2.000 zł rocznie.
W ocenie referendarza, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy też zwrotu wydatków może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącej. W związku z tym, mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.