Uzasadnienie
W dniu 28 czerwca 2011r. M. Ł. zwróciła się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. z wnioskiem o umorzenie w całości zaległych składek na ubezpieczenia społeczne.
Decyzją z dnia [...]r., nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie art. 83 ust. 1 pkt. 3, art. 28 ust. 1 oraz art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2009r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) w zw. z rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz.U. nr 141, poz. 1365), odmówił M. Ł. umorzenia należności:
- - z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za okres: 08.2001 r. - 01.2002r. w kwocie 2.364,92 zł, odsetek za zwłokę liczonych na dzień 28.06.2011Ir. w kwocie 3.194,00 zł oraz kosztów upomnień w kwocie 52,80 zł,
- - z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres 08.2001r. - 01.2002r. w kwocie 500,90 zł, odsetek za zwłokę liczonych na dzień 28.06.2011r. w kwocie 676,00 zł oraz kosztów upomnień w kwocie 52,80 zł,
- - z tytułu składek na Fundusz Pracy za okres 08.2001r. - 01.2002r. w kwocie 158,35 zł, odsetek za zwłokę liczonych na dzień 28.06.2011r. w kwocie 213,00 zł oraz kosztów upomnień w kwocie 52,80 zł.
W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, iż nie zostały spełnione przesłanki do umorzenia składek.
W dniu 2 października 2011r. M. Ł. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy o umorzenie należności z tytułu składek za okres 08.2001r.-01.2002r.
Decyzją z dnia [...]r., nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, iż analiza zgromadzonego w sprawie materiału wykazała, że nie występują okoliczności dające podstawę do umorzenia w oparciu o art.
- 28. ust. 3 a i 3b ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Decyzje doręczono M. Ł. w dniu 23 listopada 2011r.
W dniu 25 stycznia 2011r. M. Ł. wniosła skargę na wymienioną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skarżąca podniosła, iż nie zgadza się z treścią zaskarżonej decyzji. Wskazała, iż spełniła przesłanki warunkujące umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, które określone zostały w § 3 ust. 1 pkt. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Podniosła, iż konieczność spłaty powstałego zadłużenia pozbawi ją i męża możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych, a konieczność sprawowania opieki nad przewlekle chorym mężem uniemożliwia podjęcie zatrudnienia w celu spłaty powstałego zadłużenia.
W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o odrzucenie skargi gdyż została ona złożona po upływie terminu do jej wniesienia. Zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej w dniu 23 listopada 2011r. zaś skargę złożono w dniu 25 stycznia 2012r. czyli z uchybieniem 30-dniowego terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z wymienionego przepisu wynika, iż termin do wniesienia skargi do sądu wynosi 30 dni począwszy od dnia doręczenia decyzji.
Jak wynika z akt administracyjnych zaskarżona decyzja została doręczona M. Ł. w dniu 23 listopada 2011r.(potwierdzenie odbioru przesyłki załączone do zaskarżonej decyzji k.118 akt administracyjnych). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu upływał więc w dniu 23 grudnia 2011r.(piątek). M. Ł. natomiast wniosła skargę w dniu 25 stycznia 2012r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym k.3). Skarga została zatem wniesiona po upływie wymaganego terminu. Zaznaczyć należy, iż skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Mając to na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt.2 ustawy z 30 sierpnia 2002r., sąd odrzucił, jako spóźnioną, skargę M. Ł. A. B.