Uzasadnienie
A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą we W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...]. w przedmiocie określenia kwoty należności wynikającej z długu celnego. Uczestnikami postępowania są: W.S., W.N., R.T..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 5 § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. nr 98, poz. 1070 ze zm.), który ma zastosowanie do sądów administracyjnych na podstawie art. 29 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), osoba niewładająca w wystarczającym stopniu językiem polskim ma prawo do występowania przed sądem w znanym przez nią języku i bezpłatnego korzystania z pomocy tłumacza. W świetle przywołanej regulacji, nie ulega wątpliwości, że korzystanie w postępowaniu z pomocy tłumacza jest traktowane jako uprawnienie procesowe przysługujące stronie.
W myśl art. 211 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Do wydatków zalicza się w szczególności należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie (art. 213 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.
W niniejszej sprawie pismem powodującym wydatki (m.in. koszty tłumacza przysięgłego) jest skarga A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą we W..
Zgodnie z art. 237 § 1 p.p.s.a. strona, która wniosła o podjęcie czynności połączonej z wydatkami, obowiązana jest wpłacić zaliczkę na ich pokrycie. Jeżeli wniosek złożyło kilka stron albo sąd zarządził wykonanie czynności z urzędu, zaliczkę powinny wpłacić strony w częściach równych lub w innym stosunku według uznania sądu (§ 2). Sąd oznaczy wysokość zaliczki i termin jej wpłacenia. Jeżeli przewidywane wydatki okażą się większe od wpłaconej zaliczki, sąd nakaże jej uzupełnienie (§ 3).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 237 § 1, 2 i 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
U.K.