Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 września 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M. N. na Starostę Powiatowego w P. w przedmiocie wydania wypisów i wyrysów z ewidencji gruntów. Postanowienie to jest prawomocne od dnia 19 października 2007 roku.
W dniu 30 kwietnia 2008 roku M. N. wniósł skargę o wznowienie postępowania na podstawie art. 270 i art. 275 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania.
Zarządzeniem z dnia 5 maja 2008 roku wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zawartego w piśmie z dnia 30 kwietnia 2008 roku przez wskazanie momentu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłał pismo z dnia 19 czerwca 2006 roku, w którym odniósł się jedynie do swoich oczekiwań względem wznowienia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Intencją ustawodawcy przy tworzeniu tego przepisu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy.
Strona skarżąca nie powołuje w zasadzie żadnych okoliczności uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania. W tej sytuacji Sąd pozbawiony jest możliwości oceny przesłanek przywrócenia terminu wynikających z cytowanego wyżej przepisu art. 86 § 1 ustawy.
Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności i nie może opierać się jedynie na w jakikolwiek sposób nieuzasadnionym wniosku skarżącego.
Wobec powyższego, uznając wniosek za nieuzasadniony, stosownie do treści powołanego wyżej przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd orzekł jak w postanowieniu
TG