Uzasadnienie
III SA/Łd 242/10
Wyrokiem z dnia 5 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. (znak[...]) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W związku z treścią wyroku skarżąca wniosła o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku.
Uprzednio w dniu 10 czerwca 2010 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, załączając wypełniony formularz wniosku na druku "PPF". Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2010 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego.
W Okręgowa Izba Radców Prawnych, jako pełnomocnika skarżącej w sprawie, wyznaczyła radcę prawnego P. J. Radca prawny P. J., działając w imieniu skarżącej T. S., wniósł w dniu 3 grudnia 2010 r. – za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od wyroku tegoż sądu z dnia 5 października 2010 r. W treści skargi kasacyjnej pełnomocnik sformułował wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości, ani w części.
Z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 29 kwietnia 2011 r. wynika, że na rozprawie w imieniu skarżącej stawił się radca prawny P. J. Referendarz Sądowy zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej sprawie niż wymienione w lit. a i b – 240 zł. Ustęp 2 pkt 2 lit a stanowi natomiast, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka ta wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 100% tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł.
W niniejszej sprawie radca prawny P. J. ustanowiony został na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego, a w dniu 3 grudnia 2011 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zawierające opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 października 2010 r., sygn. akt III SA/Łd 242/10 oddalającego skargę T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. (znak[...]) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W treści skargi kasacyjnej pełnomocnik sformułował wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały opłacone przez mocodawczynię.
W rozpoznawanej sprawie wynagrodzenie pełnomocnika za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA wynosi 180 zł (75% stawki minimalnej). Wynagrodzenie to, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, podwyższono o wartość podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Wobec powyższego, uwzględniając wniosek pełnomocnika skarżącej – radcy prawnego P. J., stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) i ust. 2 pkt 2 lit a oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz na podstawie art. 205 § 2 i art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.