Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odrzucił wniosek skarżącego W.B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu i przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o prawie do wniesienia sprzeciwu w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia oraz o tym, że sprzeciw wniesiony po upływie tego terminu zostanie odrzucony, doręczono skarżącemu w dniu 4 maja 2015r.
W dniu 14 maja 2015r. skarżący wniósł sprzeciw, w którym zakwestionował postanowienie z dnia 24 kwietnia 2015r. wyłącznie w zakresie dotyczącym odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 – 8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie zaś z art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Kwestionowane postanowienie z dnia 24 kwietnia 2015r. doręczono skarżącemu w dniu 4 maja 2015r. Siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu, o jakim stanowi art. 259 § 1 p.p.s.a., zakończył zatem swój bieg w dniu 11 maja 2015r. (w poniedziałek). Tymczasem skarżący nadał przesyłkę rejestrowaną zawierającą sprzeciw w placówce pocztowej "S. 1" dopiero w dniu 14 maja 2015r., a więc już po upływie powyższego terminu.
Skutkiem uchybienia temu terminowi jest – stosownie do powołanego wyżej art. 259 § 2 p.p.s.a. – odrzucenie sprzeciwu i nie ma przy tym żadnego znaczenia, że opóźnienie to wynosiło trzy dni.
Niezależnie od tego zauważyć trzeba, że sprzeciw jest środkiem prawnym przysługującym wyłącznie od określonego rodzaju zarządzeń i postanowień w zakresie prawa pomocy. Z cytowanego wyżej art. 259 § 1 p.p.s.a. wynika, że przysługuje on tylko od zarządzeń i postanowień wymienionych w art. 258 § 2 pkt 6 – 8 p.p.s.a. Są to: zarządzenia o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania, postanowienia co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy oraz postanowienia o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Od postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu sprzeciw zatem nie przysługuje. Tego rodzaju sprzeciw jest wiec niedopuszczalny i podlega odrzuceniu.
W tym miejscu należy podkreślić, że wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych został w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2015r. uwzględniony. W interesie skarżącego jest zatem pozostanie w obrocie prawnym tego postanowienia. W wypadku prawomocnego odrzucenia sprzeciwu, stosownie do art. 259 § 3 p.p.s.a., postanowienie z dnia 24 kwietnia 2015r., będzie miało skutki prawomocnego orzeczenia sądowego.
Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 259 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
U.K.