Uzasadnienie
III SA/Łd 245/06
Decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (tj. z 2005r. Dz.U. Nr 108, poz.908 ze zm.) oraz art. 104 i 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), Prezydent Miasta Ł. orzekł o cofnięciu E. S. uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kat. C,CE, A, A1, BE i zobowiązał go do zwrotu prawa kat. ACE nr [...] serii [...] wydanego w dniu 10 stycznia 2005r. oraz na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. decyzji nadał rygor natychmiastowej wykonalności.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, iż w dniu 5 grudnia 2005r. E. S. doręczył do organu wydającego uprawnienia do kierowania pojazdami orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia 23 listopada 2005r. wystawione przez Przychodnię A w Ł. ul. A 61/63. Z treści ww. orzeczenia lekarskiego wynika, iż po przeprowadzeniu badań lekarskich u E. S. stwierdzono istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w stosunku, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kat. A, A1, BE, C, CE. Pismem z dnia 5 grudnia 2005r. znak [...] zawiadomiono stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami na podstawie doręczonego orzeczenia lekarskiego.
Organ I instancji wskazał, iż decyzja organu administracji w zakresie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdem nie jest decyzją uznaniową tzn. jeżeli są spełnione przesłanki z przepisu art. 140 ustawy – Prawo o ruchu drogowym organ musi wydać taką decyzję. Z uwagi na stan faktyczny opisany w uzasadnieniu nadano decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
W odwołaniu od powyższej decyzji E. S. podniósł, że zaskarżona decyzja jest przedwczesna, ponieważ wydano ją w oparciu o orzeczenie lekarskie, od którego wniósł odwołanie. Podniósł, iż decyzja został podjęta w tym samym dniu, tj. 5 grudnia 2005 r., w którym wszczęto z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia uprawnienia.
Decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego, art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym oraz art. 1 ust.1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz. U. Nr 79 z 2001 r., poz. 856 ze zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po pierwsze uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kat. BE i w zakresie tego uprawnienia umorzyło postępowanie organu l instancji, po drugie w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, iż zgodnie z normą art.140 ust.1 pkt 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym starosta wydaje decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym w razie stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Wydanie decyzji cofającej uprawnienia, w razie stwierdzenia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania, jest więc dla organu wydającego uprawnienia do kierowania pojazdem obligatoryjne.
Organ odwoławczy wyjaśnił, iż w dniu 7 lutego 2006r. i w dniu 15 lutego 2006r. do Kolegium wpłynęły dwa orzeczenia lekarskie z dnia 16 stycznia 2006r. wydane przez lekarza uprawnionego do badań kierowców Instytutu B nr [...] stwierdzające istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie kat. C,C1,D,D1,C+E,C1+E,D1+E i nr [...] stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie kat. B,B1,T i B+E.
Orzeczenia te zostały podjęte w wyniku postępowania odwoławczego od orzeczeń lekarskich z dnia 23 listopada 2005r. i są ostateczne. Lekarz uprawniony do badań kierowców Instytutu B zmienił orzeczenie lekarskie WOMP tylko w zakresie uprawnienia do kierowania kat. B+E, stwierdzając brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, do których wymagane jest posiadanie tego uprawnienia.
Kolegium stwierdziło, iż w związku z powyższymi orzeczeniami, postępowanie w zakresie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami, do których wymagane jest posiadanie kat. B+E należało umorzyć.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi E. S. zaskarżył powyższą decyzję w części drugiej, mówiącej o utrzymaniu decyzji organu I instancji w mocy. Skarżący podniósł, iż Instytut B wydał orzeczenie ostateczne bez podania przyczyn i możliwości odwoławczych, co jest sprzeczne z jego interesem życiowym i społecznym. Ponadto podniósł, iż to, że orzeczenia innych przychodni medycyny pracy niż A w Ł. nie są honorowane jest niezgodne z interesem społecznym i prawnym.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wnosiło o jej oddalenie. Kolegium wskazało, iż skarżący w zasadzie kwestionuje orzeczenia Instytutu B, których nie ma możliwości zakwestionować, bowiem były podjęte w wyniku postępowania odwoławczego od orzeczeń lekarskich z dnia 23 listopada 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl zaś art. 145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) – w myśl którego decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem.
Zgodnie z § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2004 r. Nr 2, poz.
15) uprawniony lekarz na podstawie badania lekarskiego wydaje orzeczenie lekarskie stwierdzające brak lub istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Osoba badana lub podmiot kierujący na badania może w terminie 14 dni od dnia otrzymania orzeczenia wnieść odwołanie od jego treści wraz z uzasadnieniem (§ 12 ust. 1). Oznacza to, iż przewidziany w rozporządzeniu tryb odwoławczy sprawia, że orzeczenie wydane na podstawie § 10 nie ma cech ostateczności.
W przypadku wniesienia odwołania od orzeczenia lekarskiego, starosta nie może wydać decyzji przewidzianej w art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy, do momentu wydania orzeczenia ostatecznego przez jednostkę wskazaną w § 12 ust. 2 lub 3 powołanego rozporządzenia. Dopiero orzeczenie lekarskie wydane przez uprawnionego lekarza podmiotu odwoławczego jest ostateczne (§ 13 ust. 2 rozporządzenia).
Słusznie zatem podnosił skarżący w odwołaniu, iż wydanie decyzji przez organ pierwszej instancji cofającej uprawnienie do kierowania pojazdami, przed ostatecznym zakończeniem postępowania w przedmiocie orzeczenia lekarskiego, było nieprawidłowe.
Zauważyć jednak należy, iż skarżący odwołał się od decyzji organu pierwszej instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., a istotą postępowania odwoławczego, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, jest ponowne rozpatrzenie sprawy w pełnym zakresie przez organ odwoławczy. Kontrola instancyjna organu odwoławczego obejmuje więc zarówno legalność rozstrzygnięcia sprawy przez organ pierwszej instancji, jak i ocenę przez ten organ stanu faktycznego sprawy.
Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach postępowania administracyjnego w toku postępowania odwoławczego załączone zostało ostateczne orzeczenie lekarskie Instytutu B z dnia 16 stycznia 2006 r. Nr[...], które potwierdziło istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania przez E. S. pojazdami silnikowymi, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii C, C1, D, D1, C+E, C1+E, D1+E oraz pozwolenia do kierowania tramwajem. W orzeczeniu tym stwierdzono, iż w zakresie powyższych kategorii nie jest wymagane ponowne lub kontrolne badanie lekarskie.
Ponadto załączone zostało do akt sprawy orzeczenie z dnia 16 stycznia 2006 r. Nr[...], w którym, odmiennie niż w orzeczeniu WOMP z dnia 23 listopada 2005 r. Nr[..], od którego skarżący odwołał się, stwierdzono brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii B,B1,T,B+E, zaś istnienie przeciwwskazań do kierowania pojazdami kategorii A, A1.
Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego orzeczenia lekarskie wydane w postępowaniu o stwierdzenie istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami u osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi stanowią stwierdzenie stanu zdrowia skarżącego i maja charakter zaświadczeń o stanie faktycznym (wyrok NSA z dnia 24 marca 2005 r. sygn. akt OSK 1242/04, niepublikowany).
Organ odwoławczy orzekł w oparciu o ostateczne orzeczenia Instytutu B, uwzględniając, iż stwierdzony w nich stan zdrowia skarżącego pozwala na prowadzenie pojazdów kategorii B+E i w związku z tym uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii B+E i umorzył postępowanie w zakresie tego uprawnienia. W ocenie Sądu, powyższe rozstrzygnięcie, mimo iż okoliczności bezprzedmiotowości postępowania nie zostały wyjaśnione w uzasadnieniu decyzji, nie powoduje stanu niepewności prawnej skarżącego. Naruszenie to nie miało więc istotnego wpływu na wynik sprawy.
Okoliczność zaś, iż dwie orzecznicze jednostki lekarskie stwierdziły istnienie u E.S. przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii C, C+E, A, A1 uprawniała organ odwoławczy do utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji w pozostałym zakresie, tj. w zakresie cofnięcia uprawnienia do prowadzenia pojazdów tych kategorii.
Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącego dotyczący niehonorowania przez organ administracji zaświadczeń lekarskich innych przychodni medycyny pracy niż A w Ł. Treść § 12 ust. 1 powołanego rozporządzenia w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami wskazuje, iż odwołanie od orzeczenia uprawnionego lekarza może wnieść nie tylko osoba badana, ale również podmiot kierujący na badania. Odwołanie przysługuje do podmiotu odwoławczego, którym jest wojewódzki ośrodek medycyny pracy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania badanego (§ 12 ust. 2). W przypadku, gdy pierwsze orzeczenie lekarskie wydał uprawniony lekarz zatrudniony w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy podmiotem odwoławczym jest Instytut B w Ł. (§ 12 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia).
Zgodnie z przepisami powołanego rozporządzenia istotą przeprowadzenia postępowania o stwierdzenie istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami jest to, iż pierwsze orzeczenie lekarskie wydawane jest albo przez uprawnionego lekarza zatrudnionego w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy, albo przez innego lekarza uprawnionego, ale wówczas orzeczenie to może być zweryfikowane przez podmiot odwoławczy, którym i tak jest wojewódzki ośrodek medycyny pracy.
Z tych wszystkich względów, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.