Uzasadnienie
W dniu [...] J.H. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a odrzucił skargę z uwagi na jej braki fiskalne.
W dniu 10 maja 2016 r. skarżący wpłacił na rachunek Sądu kwotę 100 zł. Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2016 r. Sąd zwrócił skarżącemu powyższą kwotę.
W dniu 22 czerwca 2016 r. skarżący ponownie na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi uiścił kwotę 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także po pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Z sytuacją, o jakiej stanowi powołany wyżej przepis mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2016 r. Sąd odrzucił skargę z uwagi na jej braki fiskalne. Skarżący w dniu 22 czerwca 2016 r. na rachunek Sądu uiścił kwotę 100 zł, ale nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jak również nie wniósł zażalenia na powyższe postanowienie. Natomiast postanowienie z dnia 28 kwietnia 2016 r. jest prawomocne od dnia 19 maja 2016 r. Zatem uznać należy, że kwota 100 zł jest nienależna.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 225 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o zwrocie nadpłaconego wpisu sądowego od skargi.
D.Cz.